Aykut Kayğusuz

ŞEHİR "Bir başka ülkeye, bir başka denize giderim," dedin, "bundan daha iyi bir başka şehir bulunur elbet. Her çabam kaderin olumsuz bir yargısıyla karşı karşıya; - bir ceset gibi - gömülü kalbim. Aklım daha ne kadar kalacak bu çorak ülkede? Yüzümü nereye çevirsem, nereye baksam, kara yıkıntılarını görüyorum ömrümün, boşuna bunca yılı tükettiğim bu ülkede." Yeni bir ülke bulamazsın, başka bir deniz bulamazsın. Bu şehir arkandan gelecektir. Sen gene aynı sokaklarda dolaşacaksın. Aynı mahallede kocayacaksın; aynı evlerde kır düşecek saçlarına. Dönüp dolaşıp bu şehre geleceksin sonunda. Başka bir şey umma - Bineceğin gemi yok, çıkacağın yol yok. Ömrünü nasıl tükettiysen burada, bu köşecikte, öyle tükettin demektir bütün yeryüzünde de. Konstantinos Kavafis
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
Enfes...
çiğ tanesi sanmak ne cüret,gözyaşıymış insanın insana raptolduğu cevher. youtu.be/uKizRekrrtM?si=...

Aykut Kayğusuz

, 2025 okuma hedefini ekledi.
Her sene bunu belirliyorum, varamadım bir türlü. 2024'te çok güzel kitaplarla tanıştım. Karamazov Kardeşler, Anna Karenina, Derviş ve Ölüm... Darısı yeni yılın başına.
2025 OKUMA HEDEFİ
22/50 kitap - %44 tamamlandı
22 kitap okudu
50 kitap
4.518 sayfa
2 inceleme
144 alıntı

Aykut Kayğusuz

, bir kitap okudu
Puan vermedi·304 syf.·
2024 35. kitabı
Michael Ende
8.4/10 · 82,3bin okunma
Günün birinde insanın canı artık hiçbir şey yapmak istemez. Hiçbir şeyle ilgilenmez ve kurur gider. Üstelik bu isteksizlik geçici değildir, hatta giderek de artar. Günden güne, haftadan haftaya daha kötü olur. İnsan kendinden hoşlanmaz, sanki içi bomboştur ve dünya ile bağdaşamaz. Sonraları bu hisler de kalmaz ve hiçbir şey hissetmez olur. Bütün dünyaya yabancılaşmış ve hiç kimse onu artık ilgilendirmez olmuştur. Ne kızgınlık duyar ne de hayranlık. Ne sevinmesini bilir ne de üzülmesini. Gülmeyi de ağlamayı da unutmuştur. Böyle bir insanın içi kaskatı kesilmiştir. Artık hiçbir şeyi ve hiç kimseyi sevemez. Bu durumda, artık hastanın iyileşmesine olanak yoktur. Geriye dönüş kalmamıştır. Bomboş, kül rengi bir yüzle ve nefretle çevresine bakar, tıpkı duman adamlar gibi.
Sayfa 268·Kitabı okudu