Öncelikle tam bir farkındalık kitabı olduğunu ve aşırı akıcı olduğunu bir çırpıda bittiğini söylemekle başlayabilirim. Karakterimiz bir çocuk ve onun yüzü bildiğimiz çocuklarin yüzüne benzemiyor. Doğduğundan beri birçok ameliyat olmuş ama yine de insanların ona baktığında şaşırıp bakışlarını yere indirecek bir halde. Çocuklar çocuk akıllarıyla dış görünüşten korkuyor ama büyüklerin de onlardan farkı yok malesef. August (Auggie) Pullman 5.sınıfa gidecek yaşa gelene kadar evde annesi eğitim veriyor. Ama 5.sınıfta artık normal okula başlaması gerektiğini düşünüyor ailesi. Şimdiye kadar dişardaki tepkiler ve bakışların farkında olan Auggie zor da olsa okula gidiyor ve biz bu küçük adamın okul ve kamp maceralarını okuyoruz. Kimler kabullenmiş onu her haliyle kimler kabullenmemek için neler yapmış. Arkadaşlık dostluk üzerine ailede okulda farklı görünüme mevcut biriyle bir arada olmak üzerine çok güzel bir farkındalık kitabı. Sahi biz ne yapardık etrafımızda böyle birisi olsa, gidip tanışmaya konuşmaya onu tanımaya cesaret edebilir miydik yoksa ondan kaçar mıydık ona zarar vermeye çalışacağımızı sanmıyorum tabiki ama nasıl davranacağımız biraz karakterimizle biraz cesaretimizle ilgili. Özellikle anne baba olanların bu gibi durumlarda davranışları çocuklarına örnek olması için çok önemli. Hem öğrencilere hem yetişkinlere tavsiye ediyorum bu kitabı
Kitap öneri yazısı değildir! Kendi dünyamda anımsamaya çalışacağım cümleler ve biraz da çocuklarıma bırakacağım düşünceler içerir.
(Spoiler içerir!)
On yaşına gelinceye kadar pek çok insanın, on hayatı boyunca dayanabileceğinden çok daha fazla ilaç içmiş, iğne yemiş ve tıbbi müdahaleye maruz kalmış bir çocuk(s.122) Auggie Pullman. Genlerin nadir acımasızlığına denk gelen Auggie, deforme olmuş yüzü ile görünüş olarak bizden çok farklıdır. 5. Sınıfa kadar annesi evde eğitimle destekler ama artık okula başlama zamanı gelmiştir. Kitap boyu okuldaki ilk yılında Auggie'nin neler yaşadığına tanık oluyoruz. Evrenin Auggie'e karşı pek nazik olmadığı gibi bazı akranlarının da ona zorbalık ve ötekileştirilmeyle kibar oldukları söylemez.
Farklılıklarımız ne kadar görünür olursa alacağımız tepkilerin oranı da o kadar artıyor. Bu doğruyu ters orantıya çevirmek için özellikle ortaokul, lise çağındaki çocuklarımızın bu tarz kitap okuma ve kendilerinden görünüş ve zeka olarak farklı çocuklar ile karşılaşıp paylaşımlar yapabilmelerini çok önemsiyorum.
Anlatımın bazen Auggie, bazen ablası, bazen arkadaşları ağzından ilerlemesi okuma sürecini daha keyifli kılarken, empati yapabilmeyi kolaylaştırıyor. Ayrıca çocukların davranışlarını şekillendiren farklı anne baba tutumlarının da davranış üzerine etkileri aralara serpiştirilmiş. Dostluk, cesaret, koşulsuz sevgi -insan ya da hayvana-, inanç, güven, emek, özveri ve daha birçok kavramın bulunduğu İçimdeki Müzik, Sol Ayağım, Badem, Benliğini Arayan Çocuk tadında, ağır okumaların arasına eklenebilecek kitaplardan biri.
"Haklı olmak ile nazik olmak arasında seçim yapmanız gerektiğinde, nazik olmayı seçin." S.57
"Eylemleriniz , anıtılarınızdır...
Bu öğreti, yaptığımız şeylerle anımsanmamız gerektiği anlamına geliyor. Çünkü en önemli şey
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Mucize, fiziksel görünümü nedeniyle küçük çocukların bile ağzını kapatarak bağırdıkları ve ona dokunmanın sanki bir Salgın* hastalığı yayacağına inanan ortaokul öğrencilerinin içerisinde gerçek bir mucize çocuk olan August Pullman'in hikayesini anlatıyor. Genelde tereddütlere yol açacağı gibi, Auggie'nin de ailesi onu okula yazdırıp yazdırmamak konusunda bir karmaşa yaşıyorlardı ve tahmin edeceğiniz üzere bir okul macerası başladı..
Okullar iyi, kötü, nazik, zorba, barışçıl, kaba ve daha bir sürü sıfata sahip insanların bir araya toplandığı yerdir. Ama bazen mesele, o insanların küçük yaşlarda olması ve hemen her şeyi uçlarda yaşaması ile ilintilidir. Beecher Ortaokulu da işte böyle bir yer; sürpriz kişilikler ve zıt ya da benzeri çocukların olduğu, ama hepsinin gerçekten çocuk* olduğu bir mekan. August'un rakipleri bazen sadece onlardan bazıları değil, aynı zamanda velileriydi. Lâkin ne hoş ki, bu okulda bir sürü gizli güzellikler de vardı.
Kitapta ana konu olmayan ama benim dikkatimi çok çeken bir mesele, okul müdüriyetinin hassas konularda profesyonel yaklaşımı ve bununla nasıl başetmesi oldu. Ne yazık ki, gerçek hayatta bu çok karşılaştığımız bir şey olmamakla beraber çocuklara bazı zaruri manevi değerlerin aşılanması da bir takım öğretmenler tarafından bireysel olarak yürütülüyor.
*****
Bu kitabı okumadan uzun zaman önce aynı isimli filmini izlemiştim. Konuya vakıf olmamın kitabı okurken beni rahatsız edip etmeyeceğini düşünüyordum ve en ufak şekilde rahatsızlık duymadım, ki keyif aldım. Filmdeki Auggie, kitapta tasvir edildiği gibi pek başarılı yansıtılamamış, ama gözümün önünde sürekli o karakter canlandığı için bunu böyle devam ettirdim.
Çeviri bazen çok akıcı olmanın yanısıra yer yer de hatalıydı.İngilizceye vakıf olan birinin gözüne batabilecek bariz
Mucize duygusal, komik ve sürekleyici bir kitaptı. Kitap altı karakterin gözünden anlatılıyor. Gizli hiçbir şey kalmıyor. Auggie kitaba "Size nasıl göründüğümü anlatmayacağım. Aklınıza ne geliyorsa muhtemelen ondan daha kötü görünüyorumdur." diye başlıyor ve biz onu hem kendi hem de diğerlerinin gözünden okuyoruz.
.
August(Auggie) Pullman yüzünde fiziksel bir bozuklukla doğduğu için, normal bir okula gidemiyordu…Daha sonra Beecher Ortaokulu'nda beşinci sınıfa başlar ve olaylar böylece devam eder.
.
Herkes hayatında bir kez olsun ayakta alkışlanmalı çünkü hepimiz dünyayı dize getirdik! -Auggie
.
Daha önce filmini izlemiştim ve az çok olayları biliyordum ama yine de okurken zevk aldım.
.
Kaderinde sıradışı olmak varsa sıradan kalamazsın...
Merhaba, adım August. Size nasıl göründüğümü anlatmayacağım. Aklınıza ne geliyorsa muhtemelen ondan daha kötü görünüyorumdur.
August Pullman yüzünde fiziksel bir bozuklukla doğduğu için, normal bir okula gidemiyordu... şimdiye kadar. Yakında Beecher Ortaokulu'nda beşinci sınıfa başlayacak ve ömrünüzde bir kere bile "yeni çocuk" olduysanız, bunun ne kadar zorlu olduğunu tahmin edebilirsiniz. Dondurma yemek ve Xbox'ında oyun oynamak gibi sıradan şeyleri seven Auggie aslında sadece sıradışı yüzü olan, sıradan bir çocuk. Peki, yeni sınıf arka-daşlarını, görünüşünün ardında kendisinin de onlar gibi olduğuna ikna edebilecek mi?
Mucize·336 syf.·Edebiyat
10/10
2024 3. kitabı
Günümüzde çoğu insanın "sıradan" ya da toplum tarafından fiziksel,davranış vb gibi "normal" kabul edilen örüntülere girmemek için verdiği mücadelenin yanında August'un normal olarak kabul edilememesinin yarattığı ruhsal yaralanma beni biraz düşündürttü açıkçası. Tırnak içerisinde toplumun "Normali"ne uyamamanın incinirliğini bir kez daha fark ettim.
Auggie cadılar bayramında kimse bana dokunmaktan,konuşmaktan çekinmiyor ve sadece ama sadece onların gözünde çocuk olarak kalıyordum. Normal bir çocuk olarak diyor. Engelinden yahut sahip olduğu tikinden, yüzündeki izinden ya da bir uzvunun eksikliğinden dolayı nice insanı çocuk, yetişkin olarak göremedik? Onların mizahını, yardımseverliğini belki dürüstlüğünü sayamadığım nice güzel özelliklerini göremedik acaba?
Sahip olduğunuz malvarlığınız, ünvanınız, mesleğiniz, arabanız ya da dış görünüşünüz. Bunları çıkarttığımız zaman kalan en değerli şeyler sahip olduğunuz karakter özellikleriniz oluyor.
Teşekkürler koca yürekli çocuk Auggie.
"Herkes hayatında bir kez olsun ayakta alkışlanmalı çünkü hepimiz dünyayı dize getirdik! "
AUGUST PULLMAN'IN ÖĞRETİSİ.