r.
@auraro
113 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
yanağımı yaslayıp uyuduğum kadife sırt. şimdi kalabalığın içindeki herhangi bir sırttı.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
“peki, öğrendiğinde… neden kaldın?”
“kaldım çünkü… çünkü çoktan… çünkü çoktan kapılmıştım. geri yüzemeyecek kadar uzaklaşmıştım kendi kıyımdan.”
demek istediklerim çok basitti, iki kelimeyle özetleyebilirdim her şeyi…
onu özlüyordum. nokta.
altı çizilecek cilalı cümlelerden değil ama, kendi halinde bir cümle. bir tek sen cımbızlarsın onu kitabın kalabalığından. sırf sana bir şey anlatır o cümle. başka herkese susar.
“gidecek” diye düşündün, adın gibi emindin buna. kalmak için gelmemişti. kalmak için yaratılmamıştı. bazı insanlara “kal” demekle “öl” demek aynı şeydi sanki.