"Haklısın. Ben de senin gibi düşünüyorum... Mantık kullanabilen insanlar mı? Zeki insanlar mı? Aklını kullanabilen insanlar mı? Hayır, bu mümkün değil; bu noktada yazar ne yazık ki maksadını aşıyor!"
Maymunlar Gezegeni bitti, çok güzeldi... Kitabın başı ve sonu arasındaki o ince bağlantı, kitabın sonunun taşıdığı vuruculuk, hepsi harikaydı gerçekten. Bizim dünyamızın tam tersi yer alıyor Soror'da. Kobay olarak kullanılan canlılar maymunlar değil, üzerinde türlü işkenceler edilip durulan hayvanlar maymunlar değil, hayvanat bahçelerinde tutulup dışarıdan birinin ona yiyecek birkaç şey atmasını bekleyen o çaresiz varlıklar da maymunlar değil; o canlılar bu sefer insanlar. Kitap gerçekten çok akıcıydı, bölümlerin nasıl bittiğini anlamıyorsunuz bile. İster istemez empati yaptırıyor kitap size, kimi yerde gerçekten şaşkınlıktan birkaç defa okuyorsunuz o satırı, ve tüm bunları tattırdığı için çok güzeldi Maymunlar Gezegeni.