Dudağımda kilit, içimde kıyamet,
Anla halimden, bu nasıl bir esaret?
Gözlerim konuşuyor, dilim lal olmuş,
Sana söyleyemediklerim içime dolmuş.
Avaz avaz susuyorum duymuyorsun,
Yanımdasın ama hiç görmüyorsun.
Kelimeler düğüm düğüm boğazımda,
Bir yangın büyüyor her soluğumda.
Yıkılıyor duvarlar, sesim çıkmıyor,
Bu dilsiz haykırış beni dinlemiyor.
Dünyanın en gürültülü yalnızlığı bu,
İçimde kopan fırtınanın sessiz uykusu.
Yalan sevinçle oyalandım
Aklın tuzağında dolandım
Kusuruma bakma, zil zurna geldim
Sabahın beşi kapına dayandım
Erbabım aşk madem
Madem yasaklar namahrem
Kafeste sözler susuyor şimdilik
Uçurur zaman, hele du' bakalım
Sırtımda uzun hırka gibi gece
Yârenlik etmez, kaytarır hece
Hatıra oturmuş, kalkmaz, hâlden anlamaz
Derya deniz düşünce
Gezdim seni sokak sokak, vallahi yok hesap kitap
İçimde avaz avaz yan, yan, yan benimle
Uzun yola gider gibi bakma öyle yüzüme
Aman cancağızım, etme
Sırtımda uzun hırka gibi gece
Yârenlik etmez, kaytarır hece
Hatıra oturmuş, kalkmaz, hâlden anlamaz
Derya deniz düşünce
Gezdim seni sokak sokak, vallahi yok hesap kitap
İçimde avaz avaz yan, yan, yan benimle
Uzun yola gider gibi bakma öyle yüzüme
Aman cancağızım, etme
Birini uzaktan sevmek kolaydır da,hem deliler gibi sevip hem de ona hiçbir zaman kavuşamayacağını bilmek... İşte bu İnsanın içinde her gün sessiz bir kıyamet koparıyor. Yan yana gelseniz dünyayı güzelleştirecek iki insanken, araya giren o koca İmkansızları izlemek kalbini darmadağın ediyor. En acısı da ne biliyor musun? İçin avaz avaz onun adını sayıklarken dışarıya "nasip değilmiş" deyip susmak..
Akşam bir davete icabet etmek için evden çıkmıştık eve geldiğimizde İnci civcivlerini özlemiş olacak ki balkona gitti. Bir anda ağlama sesi geldi , peşinden koştum. Baktım civcivi iki avucuna almış katıla katıla ağlıyor. " Anne civcivim gözlerini açmıyor , civcivim ölmüş. Onu hastaneye götürelim "diye avaz avaz bağırıyor. Sakinleştirmek güç oldu biraz ama hamdolsun sakindi. Bugün babasının arkadaşının yası vardı. Kızım babasını sordu. Bende arkadaşının babası vefat etmiş , ona sarılmaya gitti dedim. Cevap " anne benim civcivim öldü baba bana da sarılsın. Civcivimin de taziyesi olsun " dedi.
"Bazen birinden vazgeçmek, onu artık sevmediğin anlamına gelmez; kendine verdiğin değerin nihayet farkına vardığın anlamına gelir. Her şeyini feda ettiğin o insanın, senin için ufacık bir adım bile atmadığını görmek kalbini acıtıyor elbet. Ama zamanla anlıyorsun ki, zorla oldurmaya çalıştığın her bağ ruhundan bir parça koparıyor. Seni duymak istemeyen birine avaz avaz bağırmaktansa, sessizce kendi yoluna yürümek en asil vedadır."