Avdidim avdidim û avdidim
Ew bûn çend bihar ?
Ez xwe bi xwe dixapîn im
Tu guleke çilmisî
Ba tê lê tu li berxwe nadî
Avdidim avdidim û avdidim
Çima rûyê xwe vedişêrî
Axê digûherîn im ,tu nahebinî
Rojê bilind dikim ,tu direvî
Avdidim avdidim û avdidim
Ne çem ne rûbar te zindî nake
Min got belkî tu li min vegere
Lê çi bikim Mîrekê Belengaz im çare nake
Cîhan Narîcîcan✹
Her Bijî MamosteKurdî
Edebiyata me di erdekî hişk de kulîlk e, giya ye, nîsk e, nok e û jê re av divê. Pewistî bi avdane heye. A ez jî... heta ku ji min tê ez jî van nokan avdidim.
Bare min giran e. Kare min giran e. Pir dijwar e. Ez bi tenê me.
Ez dizanim. Le dîsa jî bi her awayî, bi her celebî, bi her rê û metodê, bi şev û bi roj ez avê dikeşim ser vî erdê hişk ku ew nokên ter û şîn hişk nebin...
