Arwen
@avenir
Umut doğar genellikle, her şey umutsuzlaştığında...
Şu anda okuduğu kitap
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
6 Nisan 2018
"Öğretmenim yarın okulda mısınız? diye sordu çocuk.
"Yarın okulda değilim, iki gün sonra görüșeceğiz ama." dedi öğretmen.
Aradan iki gün geçti.
"Öğretmenim yarın size bir sürprizim var."dedi çocuk.
"Yaa? Çok merak ettim ama șimdi." dedi öğretmen. "Nedir acaba?"
"Adı üstünde öğretmenim sürpriz, söylenmez." dedi çocuk.
"Doğru söylüyorsun, öyleyse ipucu verir misin?" dedi öğretmen.
"Imm bakayım, beyaz bir șey." dedi çocuk.
Düșündü öğretmen, "Ben bugün beyaz olan bütün șeyleri düșüneceğim o zaman. Yarını sabırsızlıkla bekliyorum." dedi.
Çocuk güzel güler yüzüyle, güzel mavi gözleriyle uzaklaștı bahçede.
Ertesi sabah öğretmen arabadan iner inmez çocuk göründü bir elinde bir demet çiçek ile. Bir dal komar çiçeği, bir dal zifin çiçeği, aralarında da tazecik bir bahar dalı ile. Uzattı öğretmenine.
Öğretmeni aldı çocuğun küçük ellerinin arasından koklayarak demeti.
"Demek buydu güzel sürprizin." dedi yüreği titreyerek.
Çocuk yine güzel güler yüzüyle, güzel mavi gözleriyle uzaklaștı bahçede.
Öğretmeni bakakaldı ardından. Ne farkı vardı giden bu bembeyaz yürek ile avucundaki pembe beyaz çiçeklerin?
"İyi ki sizlerin arasındayım benim bahar çiçeklerim." dedi öğretmen çocuğun ardından. "Gönlünüz hep bahar kalsın!"
Süveydamdan...
O enteresan gecenin sonlarına doğruydu. Dıșarısı buz gibiydi. Kız pembe kadife pantolon giyiyordu uzun siyah montunun altına. Az önce ağlamıștı ama geçmiști iște. O, koluna girdi, diğerlerinin önünde yürüyorlardı. "Tiyatroda söylediğin türküyü söyle bana." dedi kız. Önce itiraz etti. Ardından ağır bir tonda bașladı tok sesiyle. "Bülbülüm altın kafeste amaaan..." Birkaç adım attılar karın üzerinde, nefesleri buharlașarak. Ve devam etti, "Öter aheste aheste. Ötme bülbül yarim hasta amaaan. Ötme bülbül yarim hasta. Aahh neyleyim șu gönlüme, hasret kaldım sevdiğime... " Biraz daha cesaretlenerek devam etti yere bakarak, "Ben sana dayanamam yarim, ben sana aldanamam. Ben sana dayanamam yarim, ben sana aldanamam..." Asla unutmadı kız o sesi, o karlı ve garip geceyi. Adımlarının karın üzerinde çıkardığı sesi ve onun sesinde gizli olan hasreti. Asla unutmadı.
İnsan insan derler idi,
İnsan nedir șimdi bildim.
Can can deyü söylerlerdi,
Ben can nedir șimdi bildim.
youtu.be/fEzpsVi1Qd0
Katıșıksız duygularımızın olmaması yașamdaki büyük dertlerden biridir. Düșmanımızda sevdiğimiz bir yön, sevgilimizde ise hoșlanmadığımız bir yön her zaman vardır. Bizi yașlandıran, alnımızı kırıștırıp gözlerimizin çevresindeki izleri derinleștiren, ruh durumlarının bu karmașasıdır.
