sahte avuntular
Yalanlarla avutulmuş insanlar gerçeklerle karşılaşınca tahammül edemezler. Mazur görmeyin, tepki gösterin.
​Sahte Baharlar ve Geçici Avuntular Zahiri ​mutluluğun ne kadar uçucu ve aldatıcı bir serap olduğunu kavramak istiyorsan; o çok övülen tabiata bir de bu gözle bak: ​O çiçeğe bak; güzelliğiyle göz kamaştırırken aslında solacağı günün geri sayımını yapmaktadır. Topraktan aldığı kısıtlı ömrü, bir rüzgârın insafına kalmış zavallı bir süsten ibarettir. ​O kuşa bak; gökyüzünde özgürce süzüldüğünü sandığın her an, aslında kursağını dolduracak bir lokma için verdiği o amansız hayatta kalma savaşının telaşıdır. Kanat çırpışları neşe değil, açlığa ve avcıya karşı bir kaçıştır. ​O çocuğa bak; o saf gülümsemesi, aslında dünyanın nasıl bir yer olduğundan habersiz olmasının verdiği o tehlikeli cehaletten beslenir. Büyüdükçe o gülüşün yerini alacak olan hayal kırıklıklarını henüz tanımıyor olmanın geçici sarhoşluğundadır. ​Dünyevi mutluluk; bir çiçeğin soluşunu, bir kuşun pençesindeki korkuyu ve bir çocuğun yitireceği masumiyeti görmezden gelme sanatıdır. ___ /Güven Taşdemir
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
Hayattan hiçbir beklentim yok sayın arkadaşlar. İnsanlar bir şeyler için çabalarken inanın ki benim yaşamak için takatim bile yok. Neden nefes alıyorum, neden sadece bir şeyleri izliyorum, neden sadece duruyorum bilmiyorum. Elimde olsa hiçbir şey yapmadan sadece oturup saatlerce düşünürdüm. Gelecek için önceden çok azimliydim, hatta bir şeyler için en çok çaba sarf eden ben olurdum. Şimdi oturup sorguluyorum, her şey gerçekleşse bile neye yarar? Benim istediğim gerçekten bu muydu, tüm çabam boş ve anlamsız bir uğraş. İnanın ki hayal kurmayı bile bıraktım çünkü şunu fark ettim: İnsan plan yapar, Tanrı sadece güler. Hayal kurduğum, planladığım tek bir şey dahi gerçekleşmedi. Hayat her defasında daha acımasız bir gerçekle önüme çıktı. Şimdiyse herkes bir şeylere koşuştururken ben sadece duruyorum. Biliyorum, durmak bir çözüm değil yalnızca kendimi heba ediyorum fakat inanın ki hiçbir şeye hevesim yok. Eski benliğime dair tek bir şey dahi kalmadı. Gereksiz avuntular benim için yetersiz kalıyor. Hayat trenini kaçırdığımı düşündüğüm için değil, bu kadar anlmasızlık hangi durakta durursa dursun benim için bir önemi kalmadığı için bu haldeyim. Hayatın kökleşmiş ağacına bakıyorum fakat kendime ait bir kalıp bulamıyorum. Bunu yaparken benliğimin diğer yapılarını neden geride bırakayım ki? Biliyorum, en sonunda yine bu fanusta kendi kokuşmuş havamda bunalıcağım. Aslında her şeyi geride bırakıp amaçsız bir yolculuğa çıkmak bana daha cazip geliyor, en azından hayattan bir beklentim olur. Belki bu amaçsızlıktan bile bir amaç çıkar diye düşünüyorum. Sonra yine yerime oturup sadece düşüncelere dalıyorum. Kesinlikle umutsuz bir vakayım.
Duygu ve Düşünce
Bak şimdi ellerin de biriktirdiği avuntular İktiza eder dediğin her ne varsa hepsi birer heyula
Acının hüzne Hüznün toprağa karıştığı bir mevsimdeyim Avuntular kadar merhametsiz bir yazgı görmedim İlham aldığım çiçek haber vermeden solmuş Çok soğuk bir hava dalgası geliyormuş Havamı kaldı? Üşümesen bari İçin titrerse Hatırlatır belki Hatırlamak istemediklerini.... 11/12/2025 Pınar PEKĞÖZ
Marquis De Sade
"Mutsuz insanlar yanı başlarında acı çekenleri görerek avuturlar kendilerini."
Avuntular