Onlar Haniflerdi. Tek Allah inancıyla, putlara karşı çıkmışlardı. Sesleri cılız olsa da imanları tamdı.
Varaka bin Nevfel, Kuss bin Saide, Ubeydullah bin Cahş, Eksem bin Seyf, Zuheyr bin Ebi Sülma, Osman bin Huveyris, Zeyd bin Amr, müjdeyi bekleyen Haniflerdi.
Yaratıcıyla kalp arasındaki sevgi kapısını açık tutanlar başka hiçbir sevgiyle avunamazlardı. O ışık oraya düştü mü diğer sevgiler yanında mum alevi kadar cılız ve titrek kalırdı.
Bak şu Ademoğluna Huveylid! Erkek çocuk ister, yüce Rab ona Firavun ruhlu bir baş belası verir. Erkek evlat ister, Mevla ona Meryem gibi bir peygamber anası verir. Kul ikramı göremez. O sığ ve dar vadilerde dolaşmakta inat eder. Ne gariptir şu insanoğlu.