Gündelik yaşam diyerek geçtiğimiz alışkanlıklar bütünü, zamanla bizi körleştiriyor. Sanki yarına kalacak şeyler, güzel şeyler, kayda değer trajedi ve komediler; olağandışı koşullardan, marjinal davranışlardan ya da "büyük" olaylardan doğuyor. Zaman zaman beni de içine alan bir yanlgı bu. Kendimi edilgen bir konuma yerleştiriyorum, çünkü popüler kültür tüketiminin bir parçası olarak ben de, bir hikâyenin parçası olmak için küçük yaşantmı büyük bir anlatıya dönüştürmem gerektiğini hissediyorum bazen. Oysa, yaşamın olduğu her yerde bir hikâye vardır.
Sayfa 142 - Burak Demirtaş -Henri Cartier - Bresson ve "Karar Anı" Üzerine Çeşitlemeler·Kitabı okudu
Sabahları uyandığımızda yeni doğmuş bir bebek gibi hayata sıfırdan başlamak mümkün olsaydı bunu ister miydik?
cinsin cinsi bir Yazar ve persona.
Eşya ve kâinat insanlarla kendi kabiliyetlerine, yaratılışlarına, hattâ bu yaratılışın sırlarına göre konuşur. Çünkü hayat ve kâinat bitmez tükenmez ve çok sık bir orman gibi birbirine girift bir konuşmadır.
"Olgu ile masal arasındaki sınırda nöbet tutan edebiyat, bu ikisinin iç içe geçmesi yönündeki baskıyı emer. Yani edebiyat ampirik evreni etkileyemediğinde bile, hayati bir hizmet verir," der. Edebiyat her ne kadar dünyayı dönüştürmese de eleştiri imkânı sunması, gerçek hayata etki etki etmeyi mümkün kılan bilişsel bir perspektifi beslemesiyle dünyanın öylece kalmasını engeller.
Sayfa 92 - "Muhayyele Zenginliklerinin Karıştığı Belgesel Anlatım": Cardonlar - Yağmur Yıldırımay·Kitabı okudu