Masal her çeşit insanın "örnek edilmeye değeni" ile "kaçınılması, şerrinden korunulması gerekeni" ni dinleyicinin karşısına çıkaracaktır; çünkü masal iyimserdir. Kusurları büyütmemek, cezalar üzerinde fazla durmamak, ürpertici ayrıntılarda kaçınmak, kötüleri korkunç maçtan çok gülünç göstermek... gibi yollarla bizim masallarımızda bu iyimserlik ve hoşgörürlük daha da çok belirtilmiştir. Masal sanki,
"Paranın tuncu
İnsanın piçi... "
diye insanlığın acı gerçeğine bir dokunduktan sonra
"Hepsimi ama?
İyisi de var...."
sözleriyle, insanoğlunun kendi cinsine güvenini yitirmemeye çalışır.
İyi usullerle, usta masalcılardan derlenmiş bol sayıda Türk masal malzemesini inceleyince, insan çehrelerinin bizim olan çizgilerini tanırız.
Gâye yalnızca: nefsin hîleleri sonucu ortaya çıkması mümkün abartmalara engel olmak, doğru kelimeleri ve doğru işâretlemeleri doğru yerlerde kullanmak ve iltibâsa yol açmamak endîşesidir.
