Bir cemiyette marufu (iyiliği, doğruluğu) emreden, münkerden (kötülükten, çirkinlikten) meneden olmazsa, çirkin işler zamanla alışkanlık haline gelir ve hayatta normal karşılanmaya başlar. Mani olunmayan kötülük, bir müddet sonra istense de mani olunamaz hale gelir. Hakla batıl birbirine karışarak hakikat ortadan kalkar ve insanlar Allah’ı unuturlar. Bunun neticesi de o cemiyetin tamamen helak olmasıdır. Bu feci akıbetten kurtulmak için tebliğ faaliyetine ehemmiyet vermek zaruridir.
Nisan ayını dinliyor gibi dinleyin kaval çalan adamı, ama eleştiren ve hata bulmaya çalışan bir konuşma duyarsanız, kemikleriniz kadar sağır ve hayalleriniz kadar uzak durun.