Mührü düşmüş bir duygunun karşılıksız büyütülen çocuğuyum
Taklamakan çölündeki gezginin, ayakları altında ezilen bir halkım
Sürrealist bir ressamın kaleminden geçen bir hayvanım
Kırgınım
apartman boşluğunda unuttu karısını
bir adam
işten eve hep geç dönerdi
cebinde kedi maması
başka sokaklarda başka kedileri beslerdi
bunu gören insanlar kedileri kıskanır
kendi yiyeceklerini kendi dillerinde isterdi
adam yetişemezdi