aybüke
@aybukebilge
Ne yapmak istediğini bilmemek kadar acı verici bir şey daha yoktur. Ne istediğini bilememek insana verilmiş en yırtıcı işkence türlerindendir...
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ne olursa olsun, anadilinin orijinal aksanını bozanlardan hep nefret etmişimdir. Ülkesinden uzakta doğup büyüdüğü için dilini döndürememeyi kendine hak görenlerden iğrenmişimdir. Kesinlikle bir özrü yoktur, ağzı yaya yaya Türkçe konuşmanın. Bir insan ya bir dili konuşamıyordur ya da doğru aksanla konuşuyordur. Ortası yoktur !
Çok âşığı var İstanbul'un. Paris, New York gibi. Çok bağımlısı var... Eski, yeni. Binalar, yokuşlar. Hiçbir şey ifade etmiyorlar bana. Hatıralarım beynimde benim. Betonun üstünde ya da ahşap bir evin avlusunda değil! Tek tavan gökyüzüdür. Gerisi her yerde aynı. Mimarlık bilimdir. Sanat değil. İnşaatlarında kullanılacak demir çubukların kalınlığı aynı olduktan sonra binalara âşık olmanın pek bir yararı yok. Şehirler, hele İstanbul gibi ölçüsüzce büyük olanlar, hayvanat bahçesinden farksız. Üstadın dediği gibi:
"Kaldırımlar güzel. Ama bir de üzerinde yürüyen şu insanlar olmasa!"
Şimdiden pişmanım İstanbul'a geldiğime. Medeniyetten daha kötü bir şey varsa, o da medenî olmaya çalışan bir medeniyetsizlik...
Dünya yuvarlak. Hayat da öyle. En derini aynı zamanda en yükseğidir hayatın. Nereden baktığına bağlı. Nerede doğduğuna. Doğduğun yerden ne kadar uzaklaştığına bağlı.