An gelir insan çalışamayacak durumda olur,fakat işte o an,o insanın geçmişteki başarılarını hatırlamak ve ileride engeller ortadan kalktığında daha bir gayretle,daha çok çalışacağını düşünmek için en uygun andır.
İçimdeki kaygı dozu arttıkça,ben de denizin pırıltılı yüzeyini değil,karanlık derinliklerini düşünmeye başlamıştım.Aynı denizde,aynı çevre koşullarında yaşayan köpekbalıklarının kötü,yunusların iyi olmasını neyle açıklayabilirdik?
R faktörü diye bir şeye inanıyordu.R harfi ‘reptile’dan,yani sürüngen kelimesinden geliyor.İnsanoğlu sudan karaya çıktığı için,beyin kökümüzde hâlâ sürüngen şiddetinin izleri bulunduğunu,bölgemizi korumak için şiddet kullanmaya eğimli olduğumuzu söylüyor.Yani hepimiz birer timsahız.