“Hayır, bunların hiçbiri değil, fakat sevmek, daima sevmek!” diyordu. “Sonuna kadar, her şeye rağmen,ezalar,cezalar,hummalar ve gözyaşları içinde ve hastalıklar ve ölümler önünde daima sevmek.”
Sonra aramıza şehirler girecek, hiç karşılaşmayacağız.
Tesadüfler bile bir araya getirmeyecek.
Sonra da belki birimiz öleceğiz, diğerimiz hiç bilmeyecek.
-Nâzım Hikmet