"Herkesin ruhu kendinindir. Kimse ruhunu başka bir ruhla karıştıramaz. İki kişi buluşabilirler, birbirleriyle konuşabilirler, birlikte olabilirler, ama ruhları çiçekler gibidir, her biri kendi bulunduğu yere kök salmıştır, hiçbiri öbürüne varamaz; varmak isterse kökünden kopması gerekir. Bunu da yapamaz."
"Her şeye içimin acısından ıslanan gözlerimle bakıyordum. Neden olduğunu bilmiyordum, ama bana öyle geliyordu ki, burada benim için artık her şey yitip gitmiştir, onun için buralardan utanarak kaçıp gitmeliyim."
"Yaklaşıp yanımdan geçen olursa o da hemen değişiyor, bir yabancı oluyordu. Fakat geçip gittikten sonra arkasından bakarken kesinlikle o, onu kesin tanıyorum diye düşünüyordum."