" Hayat ışıkla mümkünse de hayatın anlamı gölgelerde saklı durur. Zamanın ölü doğmuş çocuklarını görürsünüz karartıların içinde. Sözcükler, suskunluklar, şarkılar, ağıtlar, yeminler, ihanetler, kahkahalar, göz yaşları, sevinçler, hayal kırıklıkları ve yüzler. En çok da yüzler. Neden söz ettiğimi biliyorsunuz. Bütün aşklar küllenir, bütün babalar ölür, bütün hikayeler biter. Birinin yıkıntıların nöbetini tutması gerekir. İşte o yüzden biri hariç bütün çocuklar büyür. Gölgesini kaybeden insan gölgenin kendisine dönüşür."