Aydan Kazimzadeh
@aydankazim
Şu anda okuduğu kitap
Kitab haqqında əhatəli şəkildə o qədər çox söz yazmaq olar ki, adam hardan başlayacağını bilmir. Uzun bir müddət - 6 ay reading slumpdan əziyyət çəkən biri olaraq deyə bilərəm ki, bu kitab mənə sanki oxumağı yenidən sevdirdi. Kitab məşhur Somalili model Varis Dirienin özü haqqında yazdığı avtobioqrafiyadır. Bu əsər bütün həmcinslərimin oxumalı olduğu və bir oxunuşda bir nəfəsə oxunub bitirilməli bir kitabdır məncə. Birada afrikalı bir qızın apardığı yaşam uğrunda mübarizə o qədər tam çılpaqlığı ilə əks olunub ki, bəzi səhifələrdə tüklərim biz-biz olduğundan kitaba ara vermək məcburiyyətində qalırdım. Əslində kitabın yazılmasının əsas məqsədi də Afrikanın qədim qan dondurucu adətini , yəni qadın sünnətini dünyaya tanıtmaq və onun əleyhinə beynəlxalq səviyyədə tədbirlərin görülməsinə səbəb olmaq idi və məncə müəllif öz qarşına qoyduğu məqsədlərinə çatmağı bacarıb. Fikrimcə, hər nə qədər onunla empatiya qurmağa çalışsaq da orada yaşanan acı reallıqları öz yerlilərindən başqa heç kim tam anlamında başa düşə bilməzdi. Artıq kiminsə cəsarətini toplayıb, bütün çətinlikləri gözə alıb buna qarşı mübarizə aparmağa başlamalı idi və həmin qadın obrazı və güc simvolu məhz Varis idi. Əslində adının mənası da səhra gülü deməkdir - lap az canlının sağ qalmağı bacardığı bəhrəsiz, münbit olmayan torpaqlarda açmağı bacaran çiçək. Varis özü də Somalili qızların təmsilində Allahın göndərdiyi mələk, onların xilaskarıdır. Yazdıqlarım kitabı oxuyarkən hiss etdiklərimin yanında çox sönük qalır, ona görə də "mütləq oxumalısız" dediyim yeganə kitablardandır.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Son zamanlara okuduğum en etkileyici kitap olduğunu söylersem, kesinlikle abartmış olmam. Kitabın türü korku değil; korkuyorsunuz. Kitabın türü dram değil; ağlıyorsunuz. Kitabı okuduğum an etkilendim ama bundan daha fazlası olacak. Hepsi birbirinden farklı olan her bir kitabı elime aldığımda aklıma bu hikâye tekrar tekrar gelecek ve yine ürpereceğim. Üstelik bu hissin bana özgü olduğunu hiç sanmıyorum. Her kim kitaplara değer veriyorsa, bu cümlelerimin altına imzasını atacaktır. Evvela kitabın adını açıklayayım. Fahrenheit 451 nedir? - “Kitap kâğıtlarının tutuştuğu ısı derecesidir." İşte şimdi ilginizi çekmeye başladı öyle değil mi?
Yaptığım araştırmalara göre, kitabın yayınlandığı yıl: 1952. Hikâyeye konu olan yıl ise: ikibinçok! Günümüzden daha ileri bir tarih üzerinden yazılmış. O yıllarda bu kitap “Bilim-Kurgu” türünde basılmış. Bilirsiniz ki bu tabir özetle, geçmişin ya da geleceğin o günün olası olmayan teknoloji ve bilim şartları gereğince kurgulanması halidir. İtiraf etmeliyim ki, bu kitabı 1952 yılında okusaydım, saçma bulabilirdim. Fakat 2018 yılında okudum. İşte türü korku olmayan bir kitaptan bu kadar korkmama neden olan şey tam da budur. Ve eminim ki; 2019’da okuyan biri benden daha çok korkacak. 2020’de okuyan ondan da fazla... Ve belki de 2021’de kimse bu kitabı okuyamayacak. İşte bu en korkuncu olacak.
Yanmayan evlerin, kapsüllerin, mekanik tazıların, adına böcek denilen son sürat araçların ve itfaiyecilerin hala görev yaptıkları bir zaman yolculuğuna çıkın. -Neyse ki 1952’ye oranla bizim yolumuz oldukça kısa. Günümüz teknolojisi ile hayal etmek daha kolay olacak.- Fakat aklınıza bir konu takıldı öyle değil mi? Mademki yanmayan evler var, o halde itfaiyeciler neden var? Hemen söyleyeyim. Bu hikâyede itfaiyeciler yangın söndürmek için değil, yangın
