Zeynep
@aydefterim
Reklam
PsikojenezKişisel Gelişim
Yaşamak acı çekmektir ve hayatta kalmak acıda bir anlam bulmak demektir. Yaşamın anlamı varsa, ıstırap ve ölümün de anlamı vardır ancak kimse bir diğerine bu amacın ne olduğunu söyleyemez. Herkes bu anlamı kendi bulmalıdır ve bu cevabın gerektirdiği sorumluluğu kabul etmelidir. Bunu başaran insan, tüm aşağılayıcı durumlara rağmen büyümeye devam edecektir.
hayatım boyunca bende sıklıkla varoluşsal soruları hep kendime sordum durdum. hayatta daha önce “hayatınızın amacı” adlı başka bir kitapta okumuştum. “ ben neden geldim bu hayata? beni mutlu eden ne var? ne yaparsam mutlu olurum?” gibi hep derin düşüncelere daldım. kitabın başında da yazara diyorlar zaten kitabınızın çok satanlarda ne düşünüyorsunuz diye. yazarda gerçekten çok etkileyici bir şey söylüyor:” Yüz binlerce insan, adı hayatta anlam bulma arayışına ilişkin bir şeyler vadeden bir kitabı alıyorsa, bu sorunu saç diplerine kadar hissediyor demektir.”
artık şu gerçeği anladım ki ben bu hayata sadece deneyimlemeye geldim. ne mesleğim ne evliliğim ne ailem beni var edemez. ve benim bu hayattaki amacım zamanla değişebilir. insanın sadece tek bir amacı yoktur. kimisi için sağlıkla nefes alabilmekken kimisi için kariyerinde zirve yapmaktır.
Viktor E. Frankl’ ye hayran kalmamak elde değil. Onca acı, ıstırap ve gözyaşına rağmen, toplama kampı gibi bir yerde dimdik durabilmek acı çekerken, hiç kolay değil. çoğu insan da olmuyor zaten. muhtemelen bende de olmazdı, ben de öyle diranetli duramazdım. hem kendisine hayran oldum, hem de kitabına. bize anlattığı olaylar da çok etkiledi beni. oradaki insanları çöldeki bir çiçeğe benzettim. ya ortama ayak uydurarak hayatta kalmaya çalışacak; ya da bırakacak kendini öylece solup gidecek. gerçekten her ıstıraptan bir ders çıkarabilir
miyiz?
beyhan budak’ ın bu konu hakkındaki youtube videosunu da izlemenizi tavsiye ederim. “insan en fazla ne kadar acıya katlanabilir?”
Öncelikle şunu belirtmeliyim ki kitap beni hayal kırıklığına uğrattı. İlk uğradığım hayal kırıklığı ise cümlelerdeki bütünlüğün olmayışı. Evet bu kitabı Osho yazmadı. Osho’ nun konuşma yaptığı yerlerden elde edilen verilerle oluşturuldu bu kitap. Yine de çevirisi gerçekten kötüydü bana göre. Bazı cümleler birbirinden çok kopuktu. O bütünlüğü aradım ama maalesef.
Diğer hayal kırıklığı ise hiç beklediğim gibi değildi. Yani buradan anlaşılıyor ki Osho abimizle düşüncelerim - en azından bu kitabı için- uyuşmuyor. Bazı söylediği, akıl verdiği konular güzelde olsa okuduğum kısma kadar tavsiye etmeyeceğim yerleri vardı. Tabii ki hepimizin düşünceleri ayrı olabilir.
Kitap soru cevap şeklinde ilerliyor. Ben böyle ilerlediğini de kitabı alınca öğrendim. Kitabın arka kapağını ilk okuduğum da bir çocuk yetiştirmek için biz yetişkinlere güzel bir yol haritası olacağını düşünmüştüm ama cık.
120. sayfalarında yarım bıraktım. Daha fazla zaman kaybetmek istemediğim açıkcası. Normalde bırakma gibi bir huyum yok ama çapraz okuma yaptığım için diğer kitaba önem vermek zaman kazanmak açısından daha iyidir!
Reklam