İnsanlar bana değmeden geçiyor yanımdan. Etrafımda havadan başka şey yok. Kendimi o kadar tecrit edilmiş hissediyorum ki, üzerimdeki giysiyle aramdaki boşluğu bile algılıyorum.
Zira bizi inançla besleyen piskoposlara ve diğerlerine maaş ödeniyor, ama onlar bir şey üretmiyorlar. Biracı da değiller, fırıncı da, ayakkabıcı da. Çalışan insanların kazandıkları paradan besleniyorlar ama kendileri çalışmıyorlar. Bunlar tehlikeli konular, farkındayım.