Aydın Kuloğlu
@aydinkuloglu
O öyle olduğu için, bu da böyle oluyor.
İstanbul
8 okur puanı
Haziran 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Sabitlenmiş gönderi
Kusur, benim imzamdır. Bir ismim olduğu sürece bir kusurum da olacak ve olmalı.
İnsan Ne Zaman Değerini Kaybeder?
Roman, bir sabah uyandığında kendisini dev bir böceğe dönüşmüş halde bulan Gregor Samsa'nın yaşadıklarını konu alır. Kafka, bu sıra dışı olay üzerinden bireyin toplumla, ailesiyle ve kendisiyle olan ilişkisini sorgular.
Eserin temel teması yabancılaşmadır. Gregor, ailesinin geçimini sağlayan çalışkan bir gençtir. Ancak böceğe dönüştükten sonra çalışamaz hale gelir ve ailesi tarafından giderek dışlanır. Daha önce onun emeğine ihtiyaç duyan ailesi, zamanla Gregor'u bir yük olarak görmeye başlar. Bu durum, insanların çoğu zaman yalnızca fayda sağladıkları sürece değer gördüklerini gösterir.
Roman aynı zamanda yalnızlık ve kimlik kaybı üzerine de güçlü bir eleştiridir. Gregor dönüşümden önce de sevmediği bir işte çalışan, kendi hayatını yaşayamayan bir insandır. Böceğe dönüşmesi, aslında uzun zamandır yaşadığı içsel yalnızlığın ve toplumdan kopukluğunun sembolik bir yansımasıdır.
Kafka'nın sade ve gerçekçi anlatımı, fantastik bir olayı bile sıradanmış gibi göstermeyi başarır. Romanın sonunda Gregor'un ölümüyle ailesinin hayatına devam etmesi, bireyin toplum içindeki değerinin ne kadar kırılgan olduğunu ortaya koyar.
Dönüşüm, yalnızca bir insanın böceğe dönüşmesini anlatan bir hikaye değil; modern insanın yalnızlığını, yabancılaşmasını ve toplum içindeki yerini sorgulayan derin bir varoluş romanıdır.
Münacaat
bunca yıl bu gücenik macera beni tutuklu kılan
artık bu yaşa erdirdin beni,anladım
gençken almadın canımı, bilmedim
demek gökten ağsa bile tohum yürekten düşecekmiş
çünkü hataya bağışık büyük hatadan beri nezaret yer
çiğ tanesi sanmak ne cüret, gözyaşıymış
insanın insana raptolduğu cevher.
Münacaat
onunla ben
hep sevişecek gibi baktık birbirimize.
bir kez öpüşebilseydik dünyayı solduracaktık.
oysa bu sürgün yeri, bu pıtraklı diyar
ne kadar korkulu yankı bulagelmiş gizlerimizde
hani yok burda yanlışı yoklayacak hiç aralık
bütün vadilere indik bir kez öpüşmek için
kalmadı hiç bir tepe çıkılmadık
eriyeydik nesteren köklerine sindiğimizce
alıcı kuş pençesiyle uçarak arınaydık
ah, bir olaydı diyorduk vakar da yoksanaydı
doğruydu böyle kan telef olmasın diye çabalamamız
ama kendi çeperlerimizi böyle kana buladık
gönendi dünya bundan istifade
dünya bayındırladı:
Bir yakış, bir yanış tasarımı beride
öte yakada bir benî adem
her gün küsülü kaldık.
Münacaat
Hata yapmak
fırsatını Adem’e veren sendin
bilmedim onun talihinden ne kadar düştü bana
gençtim ben ve neden hata payı yok diyordum hayatımda
gergin bedenim toprağa binlerce fışkını saplar idi
haykırınca çeviklik katardım gökyüzüne
bir düşü düşlere dalmaksızın kavrayarak
bulutu kapsayarak açmadan buluta içtekini
tanıdım Ademoğlu kimin nesiymiş
ter döküp soru sormak nereye sürüklermiş kişiyi.