Sabahattin Ali’ nin diğer tüm eserleri gibi bu eseride harika. Çok hızlı ve ilginç bir girişle, kendinizi birden olayın içinde buluyorsunuz. Eserin bütününe baktığımızda karakterlerin iç konuşmaları, kendileri ile hesaplaşmaları, duyguları çok başarılı bir şekilde anlatılmış. Toplumsal gündemin kişilikler üzerindeki baskısını ve güçsüz insanın kapana kısılmışlığını öyle bir anlatmış ki Sabahattin Ali, okurken bizi adeta kendimizle yüzleştiriyor, küçük yaramaz çocuklar gibi kendi kendimize kızarıp bozarıyoruz.
İçimizde şeytan yok... İçimizde aciz var... Tembellik var... iradesizlik, bilgisizlik ve bunların hepsinden daha korkunç bir şey: hakikatleri görmekten kaçmak itiyadı var.