Ayfesa
@ayfesa
Konya
İstanbul
226 okur puanı
Temmuz 2015 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Hasan Ali Toptaş, "Kuşlar Yasına Gider"de baba-oğul ilişkisini ele almış. Ketum, duygularını ağlayarak gösteren, yaşlandıkça başkasına muhtaç olmayı kabullenemeyen bir baba figürümüz var. Oğul ise kamyon şoförü olması itibariyle çocukluğu boyunca yolunu gözlediği babasının artık tek dayanağı. Kitap boyunca onun sağlığı için Ankara'dan Denizli'ye, Denizli'den Ankara'ya gitti durdu. Neredeyse bir yol hikayesiydi diyeceğim. Belki de hayatın gitgide işlevini yitirerek ölüme götürdüğü yolculuğa atıf yapılmıştır. Sonuçta yalnız bırakılmışlığına küskünleşmek yerine, aynı duyguları babası da hissetmesin diye uğraşan hayırlı bir evlat var karşımızda. Bir de bu kareye vefalı, eşine sevgiyle bağlı bir anne eklenince sıcacık hissediyoruz. Kimsenin birbirine dayanamadığı şu günlerde, dayanışmayı ve yardımseverliği yücelten böyle çatışmasız, içimizden hikayelere gerçekten ihtiyacımız var.
Reklam
Aynı yerin gece ve gündüz resmedilmesi olarak yorumladığı resimlere, ressamın, ben hiç öyle düşünmemiştim, demesiyle şiirlerin de görünenden farklı arka planları olabileceğini düşünen Haluk Oral, bu gizleri açığa çıkarmayı görev edinmiş. Sadece şiir ve şairlerin değil yaşadıkları zamanın da ipuçlarını bulabildiğimiz hikayeler başlangıç için ilgi çekici. Yahya Kemal'in mükemmelliğe olan takıntısıyla on iki yıl boyunca şiirini oluşturması, onun aksine eski şiire tepkisini sokakla harmanlayan Orhan Veli'nin ise birkaç dakikada şöyle bir çiziktirmesi bence eşit oranda hayranlık uyandırıcıydı.
Büyük bir arazinin içindeki şatoda sakat amcalarıyla yaşayan iki kız kardeşin öyküsü. Garip alışkanlıkları, ailelerinin şüpheli ölüm şekli ve birazcık da zenginlikleri dolayısıyla kasabalılar tarafından dışlanmaları ve bu ötekiliğin herkesin içinde mevcut bulunan kötülüğü ortaya çıkarmaya teşvik etmesiyle devam eden olaylar silsilesi. Hayal gücü ve akıl sağlığı uç noktalarda gezen kitabın anlatıcısı, yalıtılmış ve alışkanlıklarla dolu dünyasını değişiklik denen zehirden kurtarmakta kararlı. Aslında kitabın adı "Biz Hep Şatoda Yaşadık" her şeyi anlatıyor.
Aynı günü sekiz kere başkasının bedeninde yaşayan ve her bedende karakterlerden bir şeyler aşırarak bakış açısını değiştiren kahramanımızın, döngüden çıkmak için o gün meydana gelen bir cinayeti çözmesi gerekmektedir. Ancak peşinde rakipleri, onu öldürmeye odaklı bir ayakçı ve bir ev dolusu güvenilmez konuk varken bunu yapmak oldukça zor olacaktı.
Gerçekten Agatha Christie'ye benziyor. Farkı daha uzun ve karanlık olması, bir de cinayetten daha gizemli olan arka plandaki hikaye. Neden bilmiyorum bana birazcık Vincent Spinetti'nin Tuhaf Kariyerini de hatırlattı. Belki karanlık havası yahut ikisinde de var olan proje yüzündendir. Kitabın sizi oldukça meraklandıracağını garanti edebilirim. Hatta ileri gidip kaliteli bir kitap olduğunu da söyleyebilirim. Ama bittiğine memnunum. Stephen King'deki gibi fazla merak bir yerden sonra oldukça yorucu oluyor.
Harold Bloom'un etkilenme endişesi kavramından hareketle etkileme arzusu kavramını kuran Tunç, Yahya Kemal'le bağlantısı bulunan Ahmet Haşim, Tanpınar, Nazim Hikmet, Faruk Nafiz ve Orhan Veli'nin poetika ilişkilerini bu iki bağlam üzerinden karşılaştırmış. Haleflerine neredeyse "Sedd-i Çin" olan Yahya Kemal, karşı durmaya zorladığı şairlerin özgünlüklerine ulaşmalarında merdiven gibi de olmuştur. Onun rüzgarı, kimilerinin arkasından eserek ilerlemelerine destek olmuş, bu etkiyi aşamayan kimileri de rüzgarında kaybolmuştur. Sonuçta Yahya Kemal'in eski şiirinin rüzgarı, Türk şiirinin ilerlemesinde önemli bir rol oynamıştır.
Reklam