Aykut Cemil Karataş
@aykutkaratas
Antalya
Sivas
26
Puan vermedi
Kitap gerçekten dokunaklı. Sonunda büyük bir hüzne kapılıp tutulan yası kendi benliğinizde hissedebiliyorsunuz. Kaybolan a mı yoksa yazarın zararlı da olsa onu yaşamda tutan bu tutkulu saplantısı mı? Bazen acı vereceğini bile bile yaşadıklarımız bizi canlı hissettiren tek duygu olabiliyor ve o kişiye o kadar bağlanıp saplantı haline getirebiliyoruz ki yaşadığımız anlık tutkular ne kadar acı verirse versin tek hedef haline geliyor yaşamında. En kötüsü de kaybettiğimiz insanların geri gelme ihtimaline o kadar bağlanıyoruz ki gittikleri andan itibaren kendi anımızı yok edip gittiği ve şuanki arasındaki zaman dilimini yok ediyoruz. Geri dönerse bir şeyler değişmesin ve hemen gelsin diye.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Akıcı zamanın koşullarını yoksulluğu bir doktorun tutunma hikayesini çok net anlatmış. Yozlaşan halkı, bunlara dayanamayan tutunamayan meslektaşlarını, her şeye rağmen iyilik yapma isteği ya da bu konuda benimsenmiş misyonu ara sıra kendini ön planda tutma isteği. Tüm bu yaşantılar çok güzel işlenmiş
Yaşamın kendisi bir yürüyüş değil midir?İnsan ne olur da bu eylemden uzaklaşır kaçmak ister ya da buna zorlanır?Tüm bu eylem farkında olmamanın verdigi duraganlıktan kaynaklanır,buna zorlanırız.O halde kurtulup varoluşumuzun amacı olan bu eylemi yapalım farkına varalım kendimize karşı bir başkaldırıda bulunalım.Kitap bir yürüyüşe sokuyor bizi,en salt duyguları hissettiriyor,büyük bir farkındalık kazandırıyor.İcimizde kalmış bizi her gün biraz daha tüketen artık nasır tutmuş tarafımızı kazıyor ve sabahın ilk ışıklarını bize hafifçe aralıyor.Kesinlikle okunması gereken bir kitap.
