Ben “medeniyet”i hep konuşulduğu için kullanıyorum. Yoksa benim tercih ettiğim kavram “kulluk”tur. Çünkü ben yolumu “medeniyet” denilen şeye göre değil, Allah ve Rasûlü’ne göre çizerim.
Mahallemizde
Senden başka ağaç olsaydı
Seni bu kadar sevmezdim.
Fakat eğer sen
Bizimle beraber
Kaydırak oynamasını bilseydin
Seni daha çok severdim.
Güzel ağacım!
Sen kuruduğun zaman
Biz de inşallah
Başka mahalleye taşınmış oluruz.
Dini bir romantikleştirmediğiniz kalmıştı. Dini herhangi bir kalıba sokmadan kavramak, kabullenmek ve yaşamak bu kadar mı zor?
Dünyevi kalıpları kullanmadan neden inanamıyor insan?
Veya şöyle sormak lazım.
Çok acı bir soru.
Ama sormak lazım.
Çünkü birisi artık bu soruyu sorması lazım:
Harbi inanıyor musunuz? Yoksa inancınız da mı bir kalıp?
Beni bana bunu gösteren paylaşımlar çok yoruyor. Ve çok üzülüyorum. 'Bir insan bu hale nasıl gelir'? düşünüyorum...
Biz nerede koptuk...
veya hayatın hangi döneminde kandık...
kim kandırdı...?