Epiharmus der ki insan düşünce ile görür ve duyar; her şeyden faydalanan, her şeyi düzene sokan başa geçip yöneten düşüncedir; geri kalan her şey kör,sağır ve cansızdır.
“Kötü bir insanı öldürünce kötülüğü de yok ettiğini sanırsın, sonra bir bakarsın ki yok ettiğini sandığın kötülükten daha beteri senin için de büyüyor.”
“İnsanlar sadece kendi hayatları için kaygılandıkları, kendilerini kolladıkları için yaşar sanırdım, oysa onları yaşatan tek şey sevgiymiş. Seven insan Tanrı’nın, Tanrı da onun içindedir, çünkü Tanrı sevgidir.”