Ayn randdan nefret ediyorum
ÇÖÖÖÖÖÖÖÖP, "MERHABA BENİM İDEOLOJİM DOĞRU ÇÜNKÜ YAKIŞIKLO UZUN ZEKİ ANA KARAKTER BENİM İDEOLOJİME SAHİP VE BENİM İDEOLOJİME SAHİP OLMAYAN KARAKTERLER OMURGASIZ, ÇİRKİN VE GERİZEKALILAR" AYN RAND YAŞIYOR OLSAYDI ÖLMESİNİ DİLERDİM
Lu’bet-ül Ayn1000Kitap
Bir kitap düşünün, daha girişte kendine mahlas veriyor. Yanına da ruhunun üflendiği tarihi iliştiriyor.
Sayfalar arasında aşk var, ayrılık var, tasavvuf var, ölüm var ama en çok insanın kendi içine yaptığı yolculuk var.
Bazı şiirlerde tanıdık sularda yüzdüm, bazı dizelerde ise durup tekrar okudum.
Kitabı bitirdiğimde aklımda bir soru kaldı:
Şair gerçekten şiir mi yazmış, yoksa uzun zamandır içinde taşıdığı bir kalbi sayfalara mı bırakmış?
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bazı kitaplar bir hikâye anlatır, bazıları ise insanın kendi hayatına dönüp bakmasına neden olur. Hayatın Kaynağı, benim için ikinci gruba giren eserlerden biri oldu.Bu kitap; kalabalığın onayını almakla kendi doğrularının peşinden gitmek arasındaki mücadeleyi anlatıyor. Herkesin aynı düşünmesini beklediği bir dünyada, kendi aklıyla düşünen insanların neden çoğu zaman yalnız kaldığını gösteriyor.
Okurken en çok dikkatimi çeken şey, insanın gerçek gücünün başkalarını yönetmekte değil, kendi karakterinden ödün vermemekte saklı olduğu fikriydi.
Bazı kitaplar okunur ve rafa kaldırılır. Bazıları ise bittikten sonra uzun süre insanın zihninde yaşamaya devam eder. Hayatın Kaynağı benim için tam olarak böyle bir eserdi...
Hayatın Kaynağı, bana şunu hatırlattı:
İnsan, başkalarının alkışlarıyla büyümez; kendi vicdanına sadık kaldığı ölçüde yükselir.
Kalabalığın onayını kazanmak kolaydır. Zor olan, yalnız kalsan bile doğru bildiğin yolda yürüyebilmektir.
Bu kitap bir mimarın hikâyesinden çok, karakter sahibi olmanın bedelini anlatıyor.
Herkesin öve öve bitiremediği kitabı ben de biraz daha övmeye geldim. Kitabı sipariş ederken bile içimde garip bir tedirginlik vardı. Ya çok sevecektim ya da büyük bir hayal kırıklığı yaşayacaktım. Felsefi, düz anlatımı olan bir kitap diye düşünüp sıkılacağıma kendimi inandırmıştım. Üstelik yazara ve kitaba dair neredeyse hiçbir fikrim yoktu… beni mazur görün.
Ama kitabı elime aldığım anda bambaşka bir şeyle karşılaşacağımı anladım. Hikaye, kendi doğrularından asla vazgeçmeyen bir mimarın, Howard Roark’ın hayatını anlatıyor. Toplumun beklentilerine uymak yerine kendi çizgisinde ilerlemeyi seçen bir karakter düşünün. Herkesin “böyle yapmalısın” dediği yerde o, “ben böyleyim” diyor.. kitabın sadece mimarlıkla ilgili olduğunu zannetmeyin.. birey olmakla, özgürlükle, başkalarının onayına ihtiyaç duymadan yaşayabilmekle ilgili.
Bir de Dominique var… Onunla Roark arasındaki ilişki alıştığımız aşk hikayelerine hiç benzemiyor. Dominique, Roark’ı belki de herkesten daha iyi anlayan ama aynı zamanda bu dünyada onun gibi birinin var olmasının ne kadar zor olduğunu bildiği için çelişkiler yaşayan biri.. en sevdiğim karakter oldu.
Bunun dışında bir çok karakter var..
Ellsworth Toohey’den nefret ettim,
Wynand’a üzüldüm,
Catherine ile gurur duydum,
Bay Keating’e bir çok yerde sinirlendim..
Kitabı daha nasıl abartabilirim diye düşünüyorum çünkü gerçekten anlatırken yetersiz kalıyorum gibi hissediyorum. Eğer bu yorumum sizi okumaya ikna etmezse bile, yine de bir şans verin. Şöyle düşünün.. Çok sevdiğiniz bir dizinin her gün yeni bölümü çıkıyor ve siz bir sonraki bölümü heyecanla bekliyorsunuz… İşte ben bu kitabı tam olarak böyle okudum. Sürekli bir fırsat kollayıp elime almak istedim.
Kitapla geçirdiğim 8 günün bende bıraktığı his tam olarak buydu ve belki de daha fazlası.
Osmanlı hukuk geleneğinde fetva müessesesi, şer‘î hükümlerin toplumsal hayata tatbiki noktasında en kritik mekanizmalardan birini teşkil etmiştir. Bu müessesenin işleyişini, sınırlarını ve müftînin taşıması gereken ahlaki ve ilmi nitelikleri belirleyen "Edebü’l-Müftî" türündeki eserler, Osmanlı hukuk metodolojisinin (usûl-i fıkh) önemli bir parçasıdır. Bu bağlamda, Mehmet Fikhî el-Aynî’ye atfedilen Risâle fî Edeb’il-Müftî, müftülük makamının sorumluluklarını ve bir müftünün fetva verirken riayet etmesi gereken temel prensipleri ele alan kıymetli bir metindir.
Eserde öne çıkan başlıca temalar şunlardır:
Müftünün Nitelikleri:
Fetva makamında oturan kişinin sahip olması gereken ilmi birikim (içtihat derecesi veya fetvada ehliyet), takva, feraset ve adalet gibi hususlar detaylandırılır.
Fetva Verme Adabı:
Bir soruna cevap verilirken dikkat edilmesi gereken usul; kaynaklara müracaat biçimi, meselenin vaka ile uyumu ve müftünün kendi görüşü ile nakil arasındaki denge.
Sosyal ve Siyasi Sorumluluk:
Fetvanın toplum düzeni üzerindeki etkisi ve müftünün, devrin yöneticileri ile halk arasındaki nezih duruşunu korumasına dair ahlaki tavsiyeler.
Fetva Kaynaklarının Hiyerarşisi:
Hanefi mezhebi içerisinde hangi eserlerin (zâhiru'r-rivâye vb.) fetvaya esas teşkil edeceği ve ihtilaflı meselelerde nasıl bir yol izleneceğine dair teknik bilgiler.
Mehmet Fikhî el-Aynî, eserini kaleme alırken yalnızca teorik bir fıkıh kitabı yazmakla yetinmemiş, aynı zamanda dönemin fetva bürokrasisinin ihtiyaç duyduğu pratik bir kılavuz oluşturmayı amaçlamıştır. Risale, şu açılardan büyük önem taşır:
Dili ve Üslubu:
Müellif, teknik fıkıh terimlerini kullanırken Osmanlı ilmiye sınıfının kullandığı veciz ve ağırbaşlı üslubu başarıyla yansıtır.
Uygulamaya Yöneliklik:
Eser, sadece "fetva nedir"
Tavsiye
Ayşe Sevim, konuşan zaman kitabında 30 lu yaşlarda yazdığı denemelerini kitaplaştırmış. Kitapta sohbet kavramını derinlemesine incelemiş, dini temelde sohbet kavramının önemli olduğunu ve insanı şarj ettiğini anlatıyor. İlerleyen bölümlerde Kanuni Sultan Süleyman'ın kızı Mihrimah Sultan'ın hacıların önemli su kaynağını yani Ayn ı Zübeyde su yolunun tamiratını üstlenmesi, Hz peygamberin Torunu Hz Hüseyin'in oğlu Seyyid Bilal hazretlerinin İstanbul un Fethi için yola çıktığında Sinop şehrindeki şehadeti, Sokullu Mehmet Paşa'nın bilinmeyen yönleri, Osman Paşa'nın Plevne savunmasında ki muhteşem direnişi, Fahrettin Paşa'nın Medine müdafaasında ki gözleri yaşartan destansı mücadelesi, çay bitkisinin geçmişi gibi önemli makalelere yer vermiş. Ve ataların şu sözünü zikretmiş. İnsan olan savaşmaz, cihat eder.