Reklam
Sanki bu ülkede kimse işini, eşini, arkadaşını sevmiyor.
Tıpkı yerini sevmeyen buhûrumeryem gibi.
Biri almış onu (benim gibi) getirip hiç olmayacak bir yere koymuş. Garibim çiçek ne yapacak orada, nasıl dayanacak.
Kimse ne olacağını bilmiyor bu ülkede, yarın diye bir şey yok sanki
Neden bu çocukların sevdalandığı bir iş, bir meslek, bir sanat, bir hedef olmasın? Neden bu genç yaşta serseri mayın gibi oradan oraya sürüklensinler?