Hermes, müzik tanrısıymış gibi zahmetsiz bir edayla notaları bir ezgiye dönüştürdü, öyle ki bütün oda sesin içinde yaşıyormuş gibi bir havaya büründü.
Ateş yüzünden yansıyarak başını kaldırdı.
“Şarkı söyler misin?”…
"Evet," dedi.
"İşler böyle yürüyor, Kirke. Babama büyücülü- ğümün kaza eseri olduğunu söylüyorum, o da bana inanmış gibi yapıyor, Zeus da ona inanmış gibi yapıyor, dünya böylece dengesini buluyor. İtiraf ederek hata ettin. Bunu niye yaptığını asla anlayamayacağım."