Ayşe Sena
@ayran571
39 okur puanı
Nisan 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Gerçekten güzel bir kaç aforizma olsa da pek çarpıcı aforizmalara sahip değildi. Franz Kafka'nın başka eserlerini okurken daha iyi sözler bulabilirsiniz. Okunur mu okunur.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Peter Pan
Öncelikle kitabın konusundan değil sadece kitaba karşı olan hislerimden bahsedeceğim Kitaba kelimenin tam anlamıyla bayıldım. Peter Pan kitabına dair tek hatırladığım 1. sınıfta iken kısaltılmış versiyonunu okumam ve öğretmenimin kısa sürede okuduğum için yalan söylediğimi düşünüp tekrar okumamı istemesi. Kitabın ne anlattığına dair hiç bir iz kalmamış kafam da. Bu yüzden tam metnini alıp okumak istedim. Kitabın masalsı anlatımı harikaydı. Yazarın kendisini izleyici olarak görmesi yer yer okuyucuyla sohbet eder gibi bir havaya bürünmesi yer yer gelecek sayfalardan spoiler vermesi beni mest etti. Bu kitabın anlatım tarzını nasıl anlatsam bilemiyorum sanırım okuyup deneyimlemek en iyisi. Onun dışında karakterlerin psikolojisi kitapta çok güzel yansıtılmış. Kitapta her çocuğun anne ihtiyacı hissetmesi gibi çok fazla altmetin var.Ayrıca yazarın biyografisini okursanız da Peter Pan karakterinin nereden geldiğini anlayabilirsiniz. Bir çok kişi tarafından Peter Pan'in çocuklara okutulmaması gerektiği Peter Pan karakterinin kötü bir karakter olduğu gibi kitapla alakalı olumsuz yorumlar gördüm. Öncelikle bence de kitabın çocuklara okutulmaması gerekiyor. En azından belirli bir yaşa kadar çünkü kitapta vahşet içeren çok fazla olay var. Peter Pan gerçekten kötü bir karakter fakat zaten yazar da aksini savunmuyor. Bir kitabı sevmeniz için her şeyinin doğru olması ya da karakterlerinin iyi olması gerekmez. En azından ben böyle düşünüyorum. Ayrıca kitap oldukça sürükleyici 180 sayfada birçok olay oluyor. Ve anlatımı oldukça basit /anlaşılır. Kitabı elimden bırakamadım ve bir günde bitirdim. Bence okunması gereken edebiyata kazandırılmış güzel bir eser.
İçinde 5 farklı hikaye bulunuyor. Öncelikle kitaba ismini de veren ay ışığı Sokağı hikayesi yarım kalmış gibiydi sanki hikayenin bir potansiyeli vardı ama yazar yarım bırakmış. Leporella hikayesi fena değildi okurken kafamda güzel canlandı. Nişan hikayesine bayıldım bence kitabı tek başına sırtlamış sonunda ki dehşet verici olay çok hoşuma gitti. Geriye kalan 2 hikayenin pek bir olayı yok. Beni etkilemediler. Hikayelerin sonları benzer şekilde bitiyor. Sanırım bu yüzden bu hikayeleri aynı kitapta toplamışlar. Zweig çaresizlik duygusunu güzel yazıyor. Nişan ve leoporella hikayesi haricinde vasat bir kitaptı.
Kitap kısaca : Bir kadının, kendisinden haberdar dahi olmayan bir adamı gözünde ilahlaştırıp tüm hayatını ona adaması, kendi benliğini yok saymasını - takıntılı bir platonik aşkı-anlatıyor.
Öncelikle kitapta anlatılan duygunun bir aşk değil saplantıdan ibaret olduğunun bilincinde olarak okunması gerektiğini düşünüyorum. Zweig gerçekten duyguları kitaplarında harika bir şekilde ele alıyor. Bu kitabında da Bilinmeyen bir kadının saplantılı duygularını okuyucuya çok güzel bir şekilde aktarmış. Tek oturuşta okunabilecek ince ve sürükleyici bir eser. Bilinçli bir şekilde okunursa okunmaya değer bir kitap olduğunu düşünüyorum.
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022266,8bin okunma
Yabancı - Albert CamusDuygu ve Düşünce
Albert Camus – Yabancı
Albert Camus’nün Yabancı adlı eseri, felsefi olarak absürdizmi merkeze alan ve sade anlatımıyla dikkat çeken bir roman. Camus, bu kitapta hayatın anlamını sorgulayan, toplum normlarına uymayan bir karakter olan Meursault aracılığıyla “hayat anlamsızdır” düşüncesini aktarmaya çalışıyor.
Ancak bu düşünce biçimi bana oldukça uzak geldi. Hayatı herhangi bir amaç taşımadan yaşamak, duygulardan neredeyse tamamen arınmış bir şekilde olaylara kayıtsız kalmak bana göre insanın fıtratına aykırı. İnsan, anlam arayan, hisseden ve inanmaya yönelen bir varlıktır. Bu yüzden romanı okurken hem karakterin tavırları hem de genel olarak aktarılan dünya görüşü bana soğuk, uzak ve bazen de rahatsız edici geldi.
Özellikle kitabın sonlarına doğru dikkatimi çeken bir sahne vardı (spoiler sayılabilir) : Meursault’ya bir rahip gelir ve ona Tanrı’ya inanıp inanmadığını sorar. Meursault ise hiç düşünmeden, tamamen umursamaz bir tavırla Tanrı’ya inanmadığını söyler, hatta rahibe sinirlenir. Bence bu durum gerçeklikten uzak. İnsan, içgüdüsel olarak inancı düşünmeye meyillidir. Böyle bir anda bile Tanrı’yı düşünmemek, O’nu tamamen inkâr etmek, bana çok yapay ve gerçekdışı geldi. Hatta yazarın biraz kastığını düşünüyorum. Çünkü inanç, insanın yaratılışında vardır. Ve bu inkar edilemez.
Ayrıca kitapta Meursault karakterinin çevresindeki insanlarla alakalı bazı düşünceleri de beni yer yer rahatsız etmedi değil. Ancak zaten romanın genel yapısı ve felsefesi bana uzak geldiği için, bu tür detaylara çok fazla takılmadan okumaya devam ettim.
Bu kitap, Albert Camus’dan okuduğum ilk eserdi. Yazarın kalemini merak ettiğim için okudum. Yabancı’yı okumasaydım çok bir şey kaybedeceğimi düşünmüyorum. Ama yine de okuduğuma pişman değilim . Yazım dili oldukça sade, anlatımı akıcıydı.