“olumlu ve olumsuz kutuplar arasında gidip gelebilmenin, hoşnutsuzluğun da hakkını verebilmenin, üzüntülü olmayı da içerebilen bir sevincin hasıl ettiği bereket hissinin mutluluğu, arada sırada veya süregiden mutsuzluğun da kıymetini bilebilen bir mutluluk”
“gözlerimde ne kadar dişlesem dünyanın tüketilemeyeceği duygusu, ellerimde her sabah itip uzaklaştırmaya çalıştığım geniş boşluk, bakıp bakıp kopkoyu bir bakışsızlığa düşebilirdim, bilirdim ki kim nereye düşerse düşsün sonra kalkıp evine gider, insan düştüğü yerde, yaralandığı yerde, bittiği yerde değildir, bunların hepsi evdedir, ev görmeye bu yüzden dayanamam”
“biz hepimiz, geçmiş şeyleri hatırlamaktan, bugünün baskısından ve gelcek değişikliklerin korkusundan o kadar bunalımlı bir hal alırız ki, ölüm hükmünün hepimizin içinde olduğunu ve hayatın kendisini bıkkın hale getirebileceğini kabul ederiz”