Her gün biri çıkar, başlar, benim ben demeye ,
Altınları, gümüşleriyle övünmeye.
Tam işleri dilediği düzene girer,
Ecel çıkıverir pusudan: benim ben, diye
Henüz 35.sayfadayım, açıkçası başlarken tereddütlerim vardı, yoğun felsefeye bünyem dayanır mı diye (adı bile ürpermeme yeter çünkü,kitabında yazarında )ama evet okumam gereken kitap buymuş , okunması gereken kitap buymuş , zenginlik içimizde , mutluluk sadece bizde, yaşadıklarımızı yorumlama kabiliyetimizde…iyi gidiyor iyi, inşallah sonuna kadar aynı fikirde kalırım