Ayşegül
@aysegul6116
Ruhun çocuksa umut rengarenktir, özgür olmak istiyorsan ruhunu serbest bırak...
Şu anda okuduğu kitap
Hayvan çiftliği kitabını üniversite yıllarımda okumuştum fakat gerçekten bazı kitaplar 30 yaşından sonra tekrar okunmalı diye düşünüyorum!!sen nasıl bir yazarsın George orwell?? Nasıl bizim hiciv ustamız Yaşar Kemal varsa yabancıların da açık ara ustası sensin kesinlikleOkurken sürekli Yaşar Kemal'in filler sultanı ve kırmızı sakallı topal karınca kitabıyla mukayese ettim.Çünkü o da hayvanlar üzerinden insanları ve yönetimi eleştiriyordu. Ondaki filler hayvan çiftliğindeki domuzlardır. Ama Yaşar Kemal mutlu sonla bitirmişti kitabı. Fakat Orwel'ın hayvan çiftliği korkunç sonla biten bir peri masalıdır.
Orwel'ın Alegorik tarzda yazdığı Hayvan Çiftliği dönemin en etkili siyasi hiciv kitaplarından birisidir.Komünizme karşı yazılmış bir eleştiri kitabıdır. Bilmeyenler için Alegori, kısaca söylemek gerekirse bir düşünceyi daha iyi kavratabilmak adına onun yerini tutabilecek başka simgeler veya benzetmeler kullanılarak canlandırmaya çalışılmasıdır.Bu çiftlikte yaşayan hayvanlar kendilerini ezen ve sömüren insanları devrimle aşağı alıp yerine domuzları geçiriyorlar. Domuzlar kurnaz ve iktidar düşkünü olarak bilinirler. Eşitlikçi bir toplum oluşturacağız diye diye insanların yönetiminden daha baskıcı daha acımasız bir dikdatörlük kurdular. Kitabın başında bütün hayvanlar eşitti fakat sonunda "Bütün hayvanlar eşittir ama bazı hayvanlar daha eşittir." diye diye bu yönetim biçimini gerçekleştiriler.Çünkü kendi yazgısını elinde tutamayan, kendini yönetenleri sorgulamayı aklından geçirmeyenleri kandırmak çok kolaydır...
Sadece 1945 dönemi değil bence bütün dönemlerdeki olayları da yansıttığı için herkesin okuması ve ders alması gerektiğini düşünüyorum kendi adıma.Çünkü değişen sadece tarihler.. insan her dönemde aynı insan, hep acımasız hep güçlünün yanında...
Özgürlüklerini
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Momo... Nereden geldiği belli olmayan küçük ama bir okadar da farklı bir kızın fantastik sıradışı macerasını okuyoruz kitapta. Çok basit cümlelerle okusak da aslında asıl konu modernleşen kapital dünyada insanlığın gelişen teknolojiyle birlikte eskiden varolan ve bizi mutlu eden herşeyin anlamsızlaşıp bizi mutlu edememesi. Küçükken oynadığımız oyunlar, kurduğumuz hayaller, kurgular bizi heyecanlandırıp yaşama sebebimizdi. Çamurla tozla toprakla oyunlar evcilikler oynardık ama mutluyduk.Bayram öncesi alınan yeni elbiseler ayakkabılarla sabaha kadar heyecandan uyumasak da mutluyduk. Artık ebeveynler çocuklarıyla ilgilenmeyip onlara oyuncaklar, robotlar aklınıza gelebilecek herşeyi alıyor ama yine yetmiyor tatmin olmuyorlar üstüne de çocukların yaratıcılıklarını yok ediyor tembelliğe ve memnuniyetsizliğe sevkediyor. Herşey elimizin altında ama yetmiyor bizi mutlu etmeye. Gelişen teknolojiyle birlikte aletler edevatlar bize daha fazla zaman ayırması gerekirken aslında daha fazla zamansız olmuşuz da haberimiz yok. Daha çok çalışıyoruz daha çok yok oluyoruz aslında hep bir koşturma hep bir telaş içinde bir yerlere yetişme çabasındayız. Ya işimize, eşimize, çocuğumuza, uçağa, oraya buraya...
Zamandan tasarruf etmek için sevdiklerimizi ihmal ediyoruz. Onları dinlemiyoruz. Bu kitapta Momo sadece insanları dinliyor onlara değerli olduğunu hissettiriyor. Başka bişey yapmıyor aslında.
Kısacası kitabın çocuk kategorisinde olduğuna bakmayalım biz. Yanlızlaşma, yabancılaşma,dostluğun karşımızdakini dinleyebilmenin, bunca telaşın arasında kendimize ve sevdiklerimize zaman ayırmanın öneminden bahsediyor.
Bir gün gelecek ve hiç yaşamamış gibi ölüp gideceğim... Sanırım bu cümleyi hayat felsefesi haline getirsek belki içinde yaşadığımız dönemi ve zamanı daha anlamlı ve katlanılabilir
Onca yoksulluk varken
(kitap inceleme)
Roman 10 yaşında bir çocuğun diliyle başından geçenlerin yazıldığı duygusal ve çok etkilendiğim bir eser oldu.Babası parası karşılığında karısını satan ve sonrada onu kıskançlıktan dolayı öldürüp akıl hastanesine yatıp 3 yaşındaki Çocukları Muhammeti yani Momo'yu para karşılığında bakması için eski bir hayat kadını olan Paris'in kenar mahallesinde fahişelerin yoksul çocuklarına bakıp geçimini sağlayan madam Rosa'ya verirler.Kimsesiz, şefkatsiz büyüyen Momo derin bir sevgi ve fedakarlık duygusuyla Madam Rosa'ya bağlanır ve hikayenin geri kalan kısmı yaşlı kadına bakıp onu mutlu etmeye çalışmasıyla geçer.Kadın demans olur ve herşeyi unutmaya başlar yine de Momo onu bırakmaz son an'a kadar..
Dil, din, ırk, renk ayrımı olmaksızın bütün anne babasız çocuklar kimsesiz ve benzer duygularla büyüdükleri için bu kitapta toplumsal ayrımcılık yok sadece sevgisizlik ve ait olamamak var.
Kitap çok açık ve sade bir dille çocuğun ağzından yazıldığı için okurken edebi birşeyler beklemeyin. Sadece empati kurup anlamaya çalışırsak Momo'nun kalbine daha iyi dokunabiliriz belki
#Okudumbitti
Okumaya çok geç kaldığımı düşündüğüm toplumsal derinliği olan bir kitap.Başkaları benim gibi olmasın ve mutlaka bu kitabı listelerinde ön sıraya alsınlar! Muazzam, nadide bir eser...
Birini yok etmek isterseniz önce kim olduğunu unutturursunuz sonra Umudunu yok edersiniz sonra ona umut vadedersin ve kahramanı olur mağduru oynarsın ve her istediğini ona yaptırırsın. Onlara okumayı, düşünmeyi unutturursunuz.Sürekli iş, çalışma, yoksulluk, gelecek kaygısı, geçim sıkıntısı derken düşünmeye zamanları olmayacak.sonuç olarak sersemleşip başkalarına bağımlı hale gelecekler.
sömürgecilerin doyumsuz istekleri ve sömürülenlerin ezilmesi malesef dünyanın her yerinde aynı. Ve öyle olmaya devam edecek ne yazıkki..
Kitabın son cümlesi, dünyanın bütün karıncaları birleşince... Bu cümledeki manayı umarım Okuyan herkes anlayıp kitabın hakkını verebilir.
Ezilenlerin özgürlük mücadelesini bizlere okadar güzel anlatıyor ki bir kez daha İyi ki Yaşar Kemal gibi bir yazarımız var dünyaya kadar nam'ı yayılan...
Filler Sultanı ile Kırmızı Sakallı Topal KarıncaYaşar Kemal · Yapı Kredi Yayınları · 202515,7bin okunma
Kitabın ilk sayfalarında uzun uzun mekan betimlemeleri insanı gerçekten sıksa da biraz sabredip ilerleyince gerçekten bir şaheser çıkacak karşınıza.
Ahh Qasimodo!Benim en favori karakterim.Doğuştan çirkin, tek gözlü, sağır, kambur,lanetli gözüyle bakılan bir yaratık...Qasimodo'yu bebekken sahiplenen başrahip Frollo onu kilisenin zangocu yapmış.Bir yere ait olamama, heryerden ve herkesten dışlanması zavallı zangocu Frolla'ya karşılıksız sevgi beslemeye ve bağlanmaya kısacası içindeki boşluğu onunla doldurması gerektiğini düşündürüyor.
Esmeralda çocukken annesinden koparılmış sadece onu arayıp bulmaya çalışan bir çingene kızı. Güzel, masum, özgürce dans eden bu kıza takıntılı olan bir aşık başrahip Frollo, onu sadece güzelliğiyle beğenen asker Phoebus ve bir tarafta sadece karşılıksız aşkla seven zangoç Qasimodo.
Dini temsil eden başrahip Frollo ahlak maskesi takarak bütün kötülükleri, ölümleri bir takıntılı aşk uğruna gerçekleştiren bencil, psikolojik bozukluğu olan ve kitabın bütün seyrini etkileyen bir karakter.Yaptıklarından sonra layığını buldu diye sevinmedim değil
Malesef hala kendime gelememe sebebim kitabın son sayfasında okuduklarım. Ahh Qasimodo! Güzel olup çirkin kalp taşıyan herkes keşke senin masum yüreğinden birşeyler alabilseler ve senin gibi ölümüne sevseler..
Sanırım uzun bir süre etkisinden çıkamayacağım bir kitap. Umarım bizi de Qasimodo gibi seven eşimiz, dostumuz, ailemiz, sevenlerimiz olur ölümüne...
