“Bu manzarayı yanımda sen olduğun için bu kadar güzel buluyorum.” dedim en sonunda.
“Hadi babamlar merak ediyordur.” dedi Füsun.
“Sen yanımda oldukça, böyle bir manzaraya yıllarca mutlulukla bakabilirim. dedim ben.
Füsun’dan uzaksam, dünya tıpkı parçaları karmakarışık olmuş bir bilmece gibi beni huzursuz ederdi. Füsun’u görünce bilmecenin, her şeyin bir anda yerli yerine oturduğunu hisseder, dünyanın anlamlı ve güzel bir yer olduğunu hatırlayarak rahatlardım.
"Büyük bir ansiklopedi olmalı:
Yüzlerce ciltlik bir eser, uçsuz bucaksız bir kitap dizisi. Her şehirde, belirli merkezlerde bir bina, bu kitaplara ayrılmış sadece. O zaman kimse delirmezdi."