Ayşenur VARDAR / муслиовска
@aysenurvardar0
“Yalnızca kendim olmak istiyordum, yalnızca kendim olmak istiyordum, kendim olmak istiyordum yalnızca.”
69 okur puanı
Ağustos 2022 tarihinde katıldı
Georges Peres, A Man Asleep adıyla 1967'de yazmış, 1974'te de Bernard Queysanne ile birlikte filme uyarlamış. Fransız bir drama filmi.
Kitabın ilk sayfasında yazar, Kafka'dan bir aforizma alıntılamış. Kitabın tamamı bu alıntı ile örtüşüyor hatta bunun etrafında yazıldığı da söylenir.
Evinden çıkman gerekmez. Masandan kalkma ve dinle. Hatta dinleme, yalnızca bekle. Hatta bekleme bile, kesinlikle sessiz ve yalnız ol. Dünya maskesini düşüresin diye, gelip kendini sunacaktır sana, başka türlü olamaz; kendinden geçmiş bir halde edilecektir önünde.
Roman başlangıcından bitimine kadar tek bir karakter etrafında kurgulanmış. Eser boyunca karakterin ismine bile yer verilmemiş. Olay yok, diyalog yok. İlahi bakış açısı ile sen dilini kullanarak yazılmış.
Karakter; geçmişi, bugünü ve geleceği aynı potada eriterek yaşıyor. Yani gündelik hayatın monotonluğunda tek düze, sessiz bir yaşam sürüyor. Başka bir deyişle zaman kavramı bire indirgenmiş. Karakter Fransa'nın Paris şehrinde 25 yaşında bir üniversite öğrencisi. Hayatttan toplumdan uzak, yalnız ve durağan bir hayat sürme gayesi var.Toplumsal baskıya rağmen boşvermişlik var.
Sık sık kullandığı ' artık ' kelimesiyle yaptığı tüm aktiviteleri (uynamak, otobüse binmek, okula gitmek sınava girmek vs. ) yapmadığını söylüyor. ' Artık okumuyorsun sadece bakıyorsun.' Filmde de o an yapıyormuş gibi gösterip artık yapmıyorsun diyerek odasındaki yatakta gösteriyor.
Yazar ailesini; II. Dünya Savaşı'nda babasını , annesini ve üç aile büyüğünü toplama kampında kaybetmiş. Yaşadığı buhranı bu şekilde yansıttığını yani otobiyografik bir roman olduğu söylenir.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kitabı okurken canlandırmayı bizzat uygulamalı olarak yapanlardan biriyim. Kitap bunu bize yaptırıyor. Gözlerimizi kapatıp bir yerlere gidebilecek , bir ihtiyacımızı karşılayabilecek miyiz acaba? dedirtti ve denetti. Fakat bizim denediğimiz gözlerimizi kapatıp karanlıkta ilerlemek ama romanda ışığın sönmesi değil bir süt denizinin içindeymişçesine bir körlükten bahsediyor.
Yazar karakter isimlerinden bahsetmek yerine onların fiziksel ve ya mesleklerine göre isimlendirmiş. Hatta diyaloglar içinde de gruplaşan körlerin isimlerini bilmelerine gerek olmadığını dile getiriyor. Yazar aynı zamanda bu diyologlar için hiçbir konuşma çizgisi vs. kullanmıyor. Romanda sadece nokta ve virgül kullanılmış. Yazar adeta noktalama işaretlerine de kafa tutmuş.
Okudukça gözlerimizin kıymetini anladığımız bu romanda sadece gözlerin mi yoksa insanlığın da mı kör olduğunu sorguluyoruz.
Puan vermedi·352 syf.··
Beğendi
·2023 5. kitabı
·241 günde okudu
·Okunma: 31 Ekim 2023 15:45
" Ütopyalarda insanlığa sunulan bir 'düş' tür, karşı-ütopyalarda ise bir 'karabasan'. "
Ciddi anlamda bir karabasan. Tüylerim diken diken oldu kanım çekildi. Orwell, tam anlamıyla böyle bir toplum olmasa da buna çok yaklaşan bir toplum olacağına inandığını söylüyor.
Okudukça bizim durumumuzla kıyaslayan tek ben değilimdir diye düşünüyorum.
Önce evlerimize giren televizyonlar sonra da cebimize gelen telefonlardan yola çıkarsak kitap kahramanı Winston'dan daha kötü durumdayız. Daha çok dinlenip daha çok gözlemleniyoruz. Birileriyle bir ürün hakkında konuşunca sosyal medyada direkt karşımıza çıkması en ufak bir örneği sanırım.
Telefondaki algoritmayı da kendi tercihlerimiz sanıyoruz. Fakat kitapta geçen Parti'nin de belirttiği gibi bize dayatılan şey, ' Sen aslında busun, sen aslında şusun.' Biz onların istediği şeyleri izliyor, onların yalan reklamlarıyla istedikleri şeyleri alıyoruz ve bunlar bize birer kurşun olarak geri dönüyor maalesef. İnandığımız şeyin de arkasında duramıyoruz. Zihnimizi kontrol edemez hala geldik, makineleştik, bireysellik diye bir şey neredeyse kalmadı.
" Parti'nin dünya görüşü, onu hiç anlamayan insanlara çok daha kolay dayatılıyordu. (...) Her şeyi yutuyorlar ve hiçbir zarar görmüyorlardı çünkü tıpkı bir mısır tanesinin bir kuşun bedeninden sindirilmeden geçip girmesi gibi, yuttuklarından geriye bir şey kalmıyordu."
Geride hiçbir şey bırakmayan bir Parti var, yani tarih yok. Tarihimizi bilmiyoruz. Osmanlıca bilmediğimiz için esas tarihimizi okuyamıyoruz ve bu kitabın arkasında da yazdığı gibi" Geçmişte ve günümüzde dünya sahnesinde tezgahlanan oyunlar düşünüldüğünde, ütopik olduğu kadar gerçek bir romandır. 'Onu hiç anlamayanlar'dan kastı da bizim adımıza yapılan planlamaların bizim lehimize olduğunu düşünerek güzel işler yaptığını sanıp
