Bir zamanlar tanrıların ölümün zıttı olduğunu düşünmüştüm ana artık her şeyden daha ölü olduklarını görüyorum çünkü hiç değişmiyorlar ve hiçbir şeyi ellerinde tutamıyorlar.
“Seninle konuşmalıyım” dedim. “Sana anlatacak milyonlarca şeyim var. Konuşmamız gereken milyonlarca şey. Bu dünyada tek istediğim sensin. Seni görmek ve seninle konuşmak istiyorum. Her şeye en başından, beraberce başlamak istiyorum.”
Hiçbir gerçek, bir sevdiğimizi kaybettiğimiz zaman duyduğumuz keseri gideremez. Hiçbir gerçek, hiçbir samimiyet, hiçbir güç, hiçbir nezaket bu acıyı geçiremiyor. Tek yapabileceğimiz şey, üzüntüyü sonuna dek yaşamak ve sonunda bundan bir şey öğrenmek, ama her ne öğrenirsek öğrenelim, bir sonraki beklenmedik üzüntüde bir yardımı olmuyor.