Pilon küçük bir çocukken ne kadar mutlu olduğunu anımsadı. "Ne dert vardı ne tasa, Pablo. Günah nedir bilmezdim. Öyle mutluydum ki."
"Bir daha hiç mutlu olamadık," diye onayladı Pablo kederle.
"Dünya erkeğe dediği gibi kadına da istersen yaz, beni hiç ilgilendirmiyor demiyordu. Dünya kaba bir kahkahayla, yazmak mı diyordu. Yazmak senin neyine? "
Dünya değişiyor dostlarım. Günün birinde gökyüzünde güz mevsiminde artık esmer lekeler göremeyeceksiniz. Günün birinde yol kenarlarında toprak anamızın koyu yeşil saçlarını da göremeyeceksiniz. Bizim için değil ama çocuklar, sizin için kötü olacak. Biz kuşları ve yeşillikleri çok gördük. Sizin için kötü olacak...