Boğazımda adını koyamadığım şiirlerden kesitler var
Dilim döndüğünce anlatmaya çalıştım kendimi oysa
Kendimi bu arada kalmışlığımla sınadığım günlerim bir dağ gibi kapattı üzerimi
Çığ altında kalmış bir kış vaktinin yolcu minibüsü gibiyim
Yılları hiç saymıyorum artık
Aylara tutanarak beklediğim bütün mevsimler seninle gitti
Olmayışın zemheri yayan bir kış gibi soğuk şimdi
Direneceğim prangalara bağlı da olsam
Yaralı bir kuş da olsam ince dallarda...
Direneceğim...
Bugünlerde bir alarm gibi tınlıyorsun beynimde
Sana olan merakım mı bana olan umursamazlığın mı bilmiyorum
Aklımda kök salıp öylece kalıyorsun bir yerli gibi
Ve ben öyle aklımda kalışlığınla yanımda olmayışının verdiği çaresizlikle bir güç gösterisindeyim sanki
Zamanın tükenmeme el ayak oluşu ile bendeki bu koyu yorgunluk muhteşem bir ikili
Sensizlik takvim tutmuyor artık bana
Alışkanlık haline geldi yalnızlığım
Su içer gibi yaşıyorum hayatımı
Hem sigaraya da alıştım
Kötü huylarım bir bir boy gösteriyor şimdi
Sabah kalktığımda aklımda buluyorum seni
Kahvaltıya çağırmıyorum seni
Baharı sevmiyorum ve eskisi gibi gülmüyorum artık
Sıradan bir hayata dikine dalar gibiyim artık.
Olur ya!
Bir sonraki çağda tekrardan buluşuruz
Sen yine eski güzelliğinle bul beni
Sensizliğe bıraktığım bu vurdumduymazlığıma aldırış etme