Özünü inkişaf anlayışı uzun müddətdir ki, eyni formada təqdim olunur. Daha yaxşı
versiya, daha güclü iradə, daha məhsuldar həyat. Bu yanaşma ilk baxışda ümidverici
görünür. Amma bir müddət sonra yorur. Çünki insan özünü inkişaf etdirməyə çalışdıqca,
özündən narazı qalmağa başlayır.
İnkişaf çox vaxt düzəldilməli bir problem kimi göstərilir. Sanki insan olduğu halda
kifayət deyil və mütləq dəyişməlidir. Bu düşüncə tərzi inkişaf adı altında davamlı daxili
təzyiq yaradır. İnsan artıq irəliləmək üçün yox, geri qalmamaq üçün hərəkət edir.
Burada əsas sual dəyişir: İnkişaf həqiqətən irəli getməkdir, yoxsa özündən
uzaqlaşmaq?
Çox insan dəyişmək məcburiyyəti ilə yaşayır. “Belə olmalıyam”, “artıq bunu
bacarmalıyam”, “indi gecdir” kimi səssiz cümlələr gündəlik qərarların arxasında dayanır.
Bu cümlələr motivasiya yaratmır. Onlar sadəcə insanı daim nəzarət altında saxlayır.
Bu kitab özünü inkişaf anlayışına yenidən baxmaq üçün yazılıb. Daha çox olmaq
üçün yox, özün olaraq qalmağın mümkün olub-olmadığını soruşmaq üçün. Burada
məqsəd oxucunu dəyişməyə çağırmaq deyil. Məqsəd onu düşündürməkdir.
Bu kitab nə sürətli həllər təklif edir, nə də ideal həyat vəd edir. Burada metodlar
yox, baxış bucağı var. Çünki bəzən dəyişməli olan insanın özü yox, özünə baxdığı
yerdir.
Əgər özünü inkişaf mövzusu sənə bəzən təzyiq kimi hiss olunubsa, bu kitab sənin
üçündür. Əgər dəyişmək istəyi ilə yorulmusansa, bu kitab sənin üçündür. Əgər irəliləmək
istəyib, amma özünü itirməkdən qorxursansa, bu kitab sənin üçündür.
Bu səhifələr cavab vermək üçün yox, yer açmaq üçün yazılıb. Daha sakit, daha
real və daha insani bir inkişaf anlayışı üçün.
Buradan sonra oxuyacaqların səni tələsdirməyəcək. Sadəcə bəzən dayanmağa,
bəzən də özünə daha dürüst baxmağa dəvət edəcək.
Və bəlkə də bu, başlamaq üçün kifayətdir.