sevgili theo,
(…) çok büyük zorluklarla karşılaşsan da karamsarlığa kapılma, sonunda her şey iyiye dönecektir. ayrıca işin başında hiç kimse tam istediğini yapamaz.
Cezanne, buna benzer bir şeyi ressamın açısından söylemiştir: ‘dünyanın yaşamından bir an geçer! o anı gerçekliğiyle yakalayıp resme geçirmek, bunu yaparken her şeyi unutmak! O anı yaşamak, duyarlı bir levha olmak… zamanımızdan önce olan her şeyi unutarak gördüklerimizin imgesini yansıtmak…’
bu hayatta insanın insana ihtiyacı vardı ve yüreğimin ta derinlerinde bir yerde, onun tek dostum olduğunu hissediyordum. bak, onu şöyle bir düşünmek bile nasıl da gülümsetivermişti beni.