Fakat hiç ağlamıyordu. Ağlamak, uğradığımız felaketlere karşı vücudumuzda kalan son kuvvetin bir feryadıdır. Ağlayamadığımız zamanlar, bizde o kuvvetin de mahvolduğu vakitlerdir ki, onun yerini alan dokunaklı bir sessizlik en şiddetli acıyla dökülen gözyaşlarından daha yürek sızlatıcıdır.
Hayatımın en güzel yıllarını yaşıyorum sayende. Ne zaman ufacık bir şeyi dert edecek hale gelsem seni hatırlıyor ve "boş ver, bak hayatında Mislina var," diyorum. Sen nefes almak gibisin benim için.