Son bir kez kasabanın sokaklarında dolandım. Duvarlar yine eski yuzlüydü. Evler yine yalnız. Sokaklar çocuksuz. Dizi ekibi araçlarına binip kasabadan ayrılınca Sarioğlan'da hayat yine duracaktı. Dedemi, anneannemi, Azelya'yı son kez geride bıraktım. Sessizce.
-Azelya romanını baştan sona okudum Kamran. Bir daha yoluma çıkma, yolun açık olsun. Ben bunu ilk kez yürekten söyledim ve ben bunu ilk kez yürekten söyleyince, yolun açık olsun bir dua niteliği kazandı. Kalbim barıştı seninle böylece, herkes ettiğini bulur. Ben de, sen de.. Bu hep böyle, ne çıkar ben bu kapıyı açsam, açmasam ne çıkar.. Çarpıp gitsem ardındaki odalar çoktan yitmiş… Kapılar yansa ne çıkar...