Azər

Azər
@azerqudayev
O soluk insan yüzüne kitaplar dolduracak kadar çok mana vermiş, onda, hakikatte asla mevcut olmayan vasıflar bulmuştum.
İnsanlara olduklarından başka gözlerle bakmakta ısrar edişime içerliyordum.
Ben gene eskisi gibi dünyadan uzak ve daima tasavvurlarımın ve iç dünyamın bir oyuncağıydım.
Hiçbir şey beni, hakkımdaki bir kanaati düzeltmek mücburiyeti kadar korkutmazdı.
Onun yaşadığı yerde yaşamak, onun gibi yaşamak demek değildi…