Azər
@azerqudayev
115 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
hayıf mənim sənə ayırdığım vaxtıma, hayıf. heç gərək yox idi də belə bir şeyə. təkcə melody gardot’u kəşf etməyimi saymasaq, bir xeyir əldə elədiyimi düşünmürəm.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
kitab bukowskinin 91-93 cü illər arası gündəlik yaşamından yazdığı qısa mətnlərdən ibarətdir. bir növ gündəlik tərzi.
daim oxumağa öyrəşdiyim həmin o davakar, dəliqanlı bukowskini görə bilmədim kitabda. burda artıq cavanlıq öz yerini yaşlılığa verib, həmin o coşqun adam yelkənlərini endirib, özünü "yaşlı osuruk" adlandırır.
ölümdən də çox danışır. hər nə qədər ölümdən qorxmadığını desə də, yazılarında ölüm haqqındakı düşüncələrinə çox yer verib.
nəme, dünyadı da. canım ay bukowski.
Kaptan Yemeğe Çıktı ve Tayfalar Gemiyi Ele GeçirdiCharles Bukowski · Parantez Gazetecilik ve Yayıncılık · 20181,446 okunma
Spoiler
Maraqla, hər bir cümləsini ehtiyyatla oxuduğum kitablardan biri oldu ki, bu cür həvəslə oxuduğum kitab sayı azdır. Doğrusu nə vaxtsa adını eşitdiyim üçün "yəqin yaxşı olarda" deyib kitabxanadan təsadüfən seçdiyim bir kitab idi və məğzindən xəbərdar deyildim. Əsərə marağımı oyadan ən önəmli personaj Bazarov oldu. Onun nihilist olması mənim üçün gözlənilməz idi və bu xırdaca məqam kitabdan gözləntimi birə beş artırdı. "Turgenev, bura kimi yaxşı gətirmisən, xahiş edirəm axırın zay eləmə" deyirdim istəmsizcə. Sağolsun o da məni məyus etmədi və sonluğu da bəyəndim. Ümumiyyətlə, bir çox məqamı ilə həyəcanlandıran kitab idi. İstər Bazarovun Feniçka ilə gizli münasibəti, istər Pavel Petroviç ilə duelləri, çox şey ürəyin istəyən idi. Əslində bütün bu hadisələrə maraq qatan Bazarovun özü idi. Nihilistlər ilə liberalların qarşıdurması da çox gözəl əks olunmuşdu. Hamının qarşısında aciz olduğu, söz çatdıra bilmədiyi nihilist Bazarov tək bir qüvvənin qarşısında aciz qaldı, onu inkar edə bilmədi: Sevgini. Bir daha sevginin insanın ən gücsüz, ən zəif tərəfi olduğunu xatırlatdı Turgenev. Nihilist olsanız belə.
Ayıq başla oxumayın
Olsa şərab, mütrüb, bir gözəl canan,
Bir axar su olsa, bir də gülüstan.
Bu əsl cənnətdir, cəhənnəm sözü,
Boş sözdür, inanma ona heç zaman.
Fikrimcə bu rübai Ömər Xəyyam haqqında çox söz deyir. Az dostu olan, insanlarla işi olmayan, təbiəti, şərabı, gözəlləri, gözəlliyi sevən bir insan olub Ömər. Hər nə qədər öz rübailərində meydən çox söz açsa da, israrla "mən içirəm, sən də iç" desə də, əyyaş olmayıb. Əgər kiməsə bir yanlışım olmayıbsa, mən o dünyada qıldan körpüdən sərxoş ikən gözü yumulu da keçərəm zehnində olub.
Rübailərinin bir çoxunu bəyəndim, təkrar-təkrar oxuyub feyziyab olmaq olar. Sadəcə, mey barədə çox yazdığını düşünürəm, bir vaxtdan sonra təkrarçılıq kimi olur.
Öncəliklə deməliyəm ki, kitabın ad seçimi çox uğurludur və elə mən də kitabı məhz adına görə oxudum, yazıçını daha əvvəl tanımırdım. Yazıçının dilini çox bəyəndim, kitab axarlıdır. Əvvəl yavaş tempdə ilərləsə də sonlara doğru işlər qızışır. Bildirmək istəyirəm ki, kitabın özünə məxsus doğmalığı var. İstər baş qəhrəmanımız, istər Cengiz, istərsə də 41 barı, bir sözlə əsər obrazlarından məkanlarına kimi oxuduqca çox doğmalaşır. Dedektiv janrında əsərləri oxumağı çox sevməsəm də bu əsəri bəyəndim və davam kitabını da oxuyacağam.
