Esra Angün
@azesakarya54
Çay, şiir, türkü, yağmur..
Altını çizdiğim cümleler, içimde kalanlar.
Her gün okur, her gün bir iz bırakırım.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Lüzumsuz Adam, Sait Faik Abasıyanık'ın ilk akla gelebilecek yapıtlarından bir tanesi. Hikayelerden oluşan bir kitap. Yalnız, kitabın sayfalarında dolaştıkça Sait Faik'i daha iyi tanımaya başlıyorum sanki. Her ne kadar bazı okurlar için 'Yoo, gayet normal?" gibi gelebilir fakat sanki kelimelerden hiç çekinmemiş yazar. Rahatlıkla kullanmış. Ha bir de, hep içip gezen, hayatı rahat yaşayan insanların konusunu ele almış daha çok. Hikayeler sanki eksik, tamamlanmayı okurlarından bekliyormuş gibi. Yine de okumak güzeldi.
Sol tarafta merdivenli bir yokuş, havagazı fenerleri, üzüntüsüz gözüken dar sokakların hikâyesine yürümek istemezsiniz, Yüksekkaldırım'ın tepesinden "Şimdi yâr olmayı istersin ama" şarkısı sizi çeker. Durmazsanız iki adımla üç adım arasında hangi şarkının söylenildiğini anlamak mümkün değildir: "Mariya Magdalena" mı, yoksa, "Olmazsa ilaç sine-i sadpâreme" mi?
