Kısa, vurucu öykülerle toplumsal yozlaşmayı, bürokrasiyi ve insan doğasının absürtlüklerini tiye alıyor bu kitapta AzizNesin. Örneğin, bir öyküde sinir hastalıkları uzmanına başvuran hastanın "Açlar aklıma geliyor, yemek yiyemiyorum" demesiyle başlayan diyalog, hem trajik hem komik bir şekilde bireysel vicdan ile toplumsal adaletsizliği harmanlıyor.
Bu öyküler, günümüzde bile güncelliğini koruyor; zira Nesin'in eleştirdiği sorunlar –yoksulluk, baskı, ikiyüzlülük– hâlâ capcanlı.