“-artık hatırlayamadığım şeyler yine de yaşanmış gerçeklik sayılıyor mu?”
İkimiz de biliyoruz ki sayılıyor. Bazen kaçmak istiyor insan bu gerçekten ya da birazcık kendine “merhamet gösterip” izin vermek unutmaya.
“etrafımda
hiç arkadaşımın
olmadığı zamanlarda
sevgili kitaplarıma dalardım
ve
kendime
12 punto timez new roman fontla
bazı arkadaşlar yontardım.
-ve bu çoğu zaman yeterdi”
en alta kısa çizgiyle yazdıkları daha çok etkiliyor..