Hayat, yaşamak için bana sebep sunmak varken yaşamamam için elinden geleni yapıyordu sanki. Tutunacak dallarımı birer birer kırıyordu ve ben kendi hayatıma yabancı birisi gibi dışarıdan olanları izlemek dışında hiçbir şey yapamıyordum.
Artık hayatta kalmayı başarmış ama yaşamayı hiçbir zaman başaramamış bir insandan ibarettim.
“Vanya Dayı olmak...”
Bazen kendi kendime düşünüyorum: Acaba Çehov’un kitaplarını fazla mı abartıyorum? Ama sonra her okuduğum eserin ardından yine aynı noktaya geliyorum: Eğer abartılmayı hak eden