Genel geçer ölçüde kusursuz olmadım hiç.
Kusursuz olmak istemedim.Kendini hiçbir zamana kusursuz hissetmedim...
...Yaşadıkça, dünyanın öğretilenden farklı olduğunu kavradım ve kendim için gerekli bulduğum her şeyi başkalarının değer ölçülerinin dışında tutmaya çalıştım.Böylece birçıklarınca kusurlu bulunmaktan korkmamaya ve aykırı şeçimlerden daha az rahatsızlık duymaya alıştım zamanla.İnançlarıma ve inançsızlıklarıma tutkuyla,hoşgörülü bir kabulle sahip çıkma bilincine erdim.
Sayfa 75
Sevgi
Sevginin olduğu yerde her şey geçerli ve güzel, olmadığı yerde ise yapay,boşuna ve yorucuydu bence.
Sayfa 63
Tomurcuklanmış ağaçlar açık yeşil, narin kollarını göğün griliğine doğru uzatmışlar.
Sayfa 32
Gerçeklik, karanlıktan yüze çıkmak için henüz bilmediğim bir zaman bekliyor..
Sayfa 22